EYÜP GÜREŞ İLE GEZEG
Ulu Camii (Karamanoğlu Mehmed Bey Camii) - Aksaray
Selçuklu mimarisinin en güzel örneklerinden olan Ulu Camii, Kılıçarslan'ın oğlu Rükneddin Mesud tarafından yaptırılmıştır. Karamanoğulları Dönemi'nde genişletme ve onarım çalışmaları yapılan caminin kitabesinde ''Bunun yapılmasını ve yenilenmesini merhum ve mağfur Ala-ed-din Bey'in oğlu yüce Sultan Mehmed, 811 yılında emretti'' yazar ve yine aynı kitabede caminin mimarı olan Mimar Firuz'un adı yazılmıştır. Osmanlı kayıtlarında ise caminin ismi ''Karamanoğlu Mehmed Bey Camii'' olarak geçmektedir.
Ulu Camii, kareye yakın bir planda, düzgün kesme taştan yapılmıştır. Anadolu Selçuklu beyliklerinin tipik süslemeleri ile bezenmiş olan batı cephesindeki taç kapıdan giriş yapılır. Kıble yönünde dört, kıbleye dik olarak üç, toplam on iki ayak bulunmaktadır. Bu ayaklar birbirine kemerlerle bağlıdır. Taç kapının solundan bir merdivenle üzeri çapraz tonoz örtülü olan kadınlar mahfiline çıkılmaktadır. Camiinin içinde Selçuklu devri ahşap işçiliğinin şaheser örneği bir minberi vardır. Döneminin en ünlü ağaç oyma, sedef kakma ve kalem işleri ustalarından Nüştekin'ül Cemali tarafından yapılmıştır. Abanoz ağacından yapılan bu minberde usta; yazının, sedef kakmacılığın, ince ağaç işçiliğinin ve süslemenin her çeşit inceliğini bir arada kullanmıştır. Minberin üzerinde Kuran-ı Kerim’den Ayetler ile Selçuklu Sultanlarına ithafen methiyeler yazılı olup, çeşitli motiflerle de eser süslenerek zenginleştirilmiştir.
Ayrıca Ulu Camide bulunan ve Selçuklu ile Osmanlı dönemine ait bir çok halı ve kilim seccade Aksaray Müzesi'nde koruma altına alınmış, bunlardan bir kısmı da müzede sergilenerek ziyaretçilerin beğenisine sunulmuştur.
Ulu Mosque (Karamanoğlu Mehmed Bey Mosque) - Aksaray
Ulu Mosque, one of the most beautiful examples of Seljuk architecture, was built by Kılıçarslan's son Rükneddin Mesud. On the inscription of the mosque, which was expanded and repaired during the Karamanoğulları Period, it is written, "The great Sultan Mehmed, the son of the late and regretful Ala-ed-din Bey, ordered it to be built and renovated in 811." name is written. In Ottoman records, the name of the mosque is mentioned as "Karamanoğlu Mehmed Bey Mosque".
The Ulu Mosque was built of smooth cut stone in a nearly square plan. The entrance is made through the crown door on the west facade, which is decorated with typical ornaments of the Anatolian Seljuk principalities. There are four feet in the direction of the qibla and three perpendicular to the qibla, a total of twelve. These feet are connected to each other by arches. A staircase to the left of the crown door leads to the women's gathering place, which is covered with a cross vault. Inside the mosque, there is a pulpit which is a masterpiece of Seljuk period woodworking. It was made by Nüştekin'ül Cemali, one of the most famous wood-carving, mother-of-pearl inlay and pencil works of the period. The master in this pulpit made of ebony wood; He used all kinds of delicacy in writing, mother-of-pearl inlay, fine woodworking and ornamentation. Verses from the Holy Quran and praises to the Seljuk Sultans are written on the pulpit, and the work is enriched by embellishing it with various motifs.
In addition, many carpets and rugs belonging to the Seljuk and Ottoman periods in the Ulu Mosque were taken under protection in the Aksaray Museum, and some of them were exhibited in the museum and presented to the visitors.
Mezquita Ulu (Mezquita Karamanoğlu Mehmed Bey) - Aksaray
La mezquita de Ulu, uno de los ejemplos más bellos de la arquitectura selyúcida, fue construida por el hijo de Kılıçarslan, Rükneddin Mesud. En la inscripción de la mezquita, que fue ampliada y reparada durante el período Karamanoğulları, está escrito: "El gran sultán Mehmed, hijo del difunto y arrepentido Ala-ed-din Bey, ordenó que se construyera y renovara en 811 ." se escribe el nombre. En los registros otomanos, el nombre de la mezquita se menciona como "Mezquita Karamanoğlu Mehmed Bey".
La Mezquita de Ulu fue construida con piedra lisa en un plano casi cuadrado. La entrada se realiza a través de la puerta de la corona en la fachada oeste, que está decorada con ornamentos típicos de los principados selyúcidas de Anatolia. Hay cuatro pies en la dirección de la qibla y tres perpendiculares a la qibla, un total de doce. Estos pies están conectados entre sí por arcos. Una escalera a la izquierda de la puerta de la corona conduce al lugar de reunión de las mujeres, que está cubierto con una bóveda de crucería. Dentro de la mezquita hay un púlpito que es una obra maestra de la carpintería de la época selyúcida. Fue realizado por Nüştekin'ül Cemali, uno de los trabajos de tallado en madera, incrustaciones de nácar y lápiz más famosos de la época. El maestro en este púlpito de madera de ébano; Utilizó todo tipo de delicadeza en la escritura, incrustaciones de nácar, fina ebanistería y ornamentación.
Информация по комментариям в разработке