Скачать или смотреть normixer Ruhu temizler

Cennete sırtım dönük, cehennem elimde,
İnsanlar maskeli, melekler gizemde.
Tanrı nerdeyken doğdu bu karanlık,
Şeytanla tokalaştım, gözleri barışık.

Sordu bana Lucifer: “Kime neye inandın?”
Dedim: “Bir dua ettim, bin tokat aldım.”
İnsanlar yalanla kutsal inşa eder,
Sonra da kanla ruhu temizler.

Arşın üstünde kime hesap sorulur?
Kutsal kitapta bile çok fazla soru var.
Kalbimde kıyamet, beynimde fırtına,
Ben doğduğumda bile susmuştu yıldızlar.

Melekler ağlar, şeytan güler,
Tanrı susar, insan küfreder.
Ben ortadayım, ne kutsalım ne lanet,
Bu yol benim, bu savaş ruhane!

Toprak kapandı üstüme, ışık yoktu,
Bir hesap sandım ama sorgu yoktu.
Melek baktı yüzüme, sonra yere eğildi,
Sanki o da biliyordu: adalet eğrildi.

Bir terazi kuruldu, vicdanla dolu,
Ama kefeye konan ben değildim, sonum.
Sözlerim yankılandı boşlukta uzakta,
Tanrı sustu yine, tavan yoktu Arş’ta.

Şeytan gülümsedi: “Hoş geldin gerçekliğe,”
Ben de dedim: “Yalandan cennet, cehennem niye?”
İnsanlar korkuyla ibadet eder,
Ama sevmeden dua, kime yeter?

Cennet çok uzak, cehennem içimde,
Melekler sessiz, cevaplar biçimde.
Ölümle bitmedi, başladı bu lanet,
Ruhum savaşta, bu yol ebedi zahmet.