Miniatury filmów zostały wykonane samodzielnie przez autora niniejszego kanału lub pobrane na zasadzie CC0 (Creative Commons Zero) z domen publicznych i w żaden sposób nie naruszają niczyich praw autorskich.
Hormony peptydowe stosowane w sporcie to kilkuaminokwasowe związki organiczne o charakterze hormonów, produkowane syntetycznie na czarnym rynku. Są nielegalne, nie posiadają statusu leków, mogą być podrabiane, zanieczyszczone i niebezpieczne. Zakazane przez Kodeks Antydopingowy. Zaliczamy do nich GHRP 2, GHRP 6, CJC 1295, HGH Fragt 176-191, PEG-MGF, Melanotan I i II, BPC-157, heksarelinę. Powodują one wydzielenie hormonu wzrostu wiążąc się z receptorem najczęściej dla greliny – GHS-R: zwiększają apetyt, wzmacniają lipolizę, glikogenolizę, wzrost syntezy białek budulcowych mięśni poprzecznie prążkowanych – przerost, odkładanie wapnia w kościach, chondro- i osteogenezę. Niektóre (Melanotan II) zwiększają apetyt, produkcję MSH oraz odkładanie melaniny w skórze. Istnieją badania kliniczne I i II fazy nad niektórymi z tych związków chemicznych, do potencjalnego zastosowania w lecznictwie, ponieważ mogą wywierać efekt cytoprotekcyjny, zwiększający regenerację i naprawę uszkodzonych tkanek – nabłonkowej i łącznej, w tym mięśni, włókien, błony śluzowej. Wbrew powszechnym opiniom, nie ma żadnych badań potwierdzających, że niektóre z tych związków mogą powodować rozrost tkanki mięśniowej na zasadzie hiperplazji i tworzenie się nowych włókien mięśniowych.
Niestety związki te nie zostały dokładnie przebadane pod kątem bezpieczeństwa i ich stosowanie jest związane z ryzykiem działań niepożądanych. Najczęściej występuje niewielki ból i zaczerwienienie w miejscu wstrzyknięcia. Mogą powodować lipodystrofię, wzrost ciśnienia śródczaszkowego, uszkodzenie nerwu wzrokowego, wzrost kortyzolu, ACTH, prolaktyny. Może to prowadzić do insulinooporności, cukrzycy typu 2, zatrzymania sodu i wody w organizmie, nadciśnienia, przerostu mięśnia sercowego (kardiomiopatii), zmniejszenia endogennego wydzielania hormonów. Melanotan może zwiększać ilość znamion skórnych, prowadzić do powiększenia już istniejących znamion, zwiększać ryzyko czerniaka skóry.
Peptydy stosuje się tylko pozajelitowo (w zastrzykach). Po podaniu doustnym ulegają hydrolizie przez pepsynę, trypsynę i chymotrypsynę, trawieniu do aminokwasów i traca swoje właściwości. Stosowanie hormonów peptydowych nie może być uznane za bezpieczne. Związki te są nie mniej szkodliwe niż SARMy czy SAA, tylko powodują inne działania niepożądane. Stosowanie tych związków przez sportowców jest przejawem nieuczciwości i zasługuje na potępienie.
Piśmiennictwo:
1. Cabrales A, Gil J, Fernández E, Valenzuela C, Hernández F, García I, Hernández A, Besada V, Reyes O, Padrón G, Berlanga J, Guillén G, González LJ (2013). Eur J Pharm Sci. 48 (1-2): 40–6.
2. Korbonits M, Goldstone AP, Gueorguiev M, Grossman AB (2004). Frontiers in Neuroendocrinology. 25 (1): 27–68.
3. Peñalva, A; Carballo, A; Pombo, M; Casanueva, FF; Dieguez, C (1993). The Journal of Clinical Endocrinology and Metabolism. 76 (1): 168–71.
4. Camanni, F; Ghigo, E; Arvat, E (1998).Frontiers in Neuroendocrinology. 19 (1): 47–72.
5. Habbema L, Halk AB, Neumann M, Bergman W (October 2017). International Journal of Dermatology. 56 (10): 975–980.
6. Wikberg JE (2001). Expert Opinion on Therapeutic Patents. 11 (1): 61–76.
7. Ranabir S, Reetu K (2011). Indian J Endocrinol Metab. 15 (1): 18–22.
8. Greenwood FC, Landon J (1966). Nature. 210 (5035): 540–1.
Информация по комментариям в разработке