Скачать или смотреть Wehrmacht'ın son askerleri hakkında üzücü gerçek

Üçüncü Reich 1945'te çöktüğünde, Wehrmacht'ın binlerce askeri, belirsiz bir kabusun içinde mahsur kaldı. Bazıları izole cephelerde savaşmaya devam etti, bazıları teslim olmaya çalıştı, ve çoğu, emir ve vatan olmaksızın harap olmuş bir Almanya'da amaçsızca dolaştı. Yıllarca onları yönlendiren propaganda birden kayboldu ve onları kaos, intikam ve belirsizlikle baş başa bıraktı. Yenilgi yalnızca savaşın bitişi değil, aynı zamanda asker kimliklerinin çöküşüydü.

Bu adamlardan birçoğu Kızıl Ordu tarafından esir alındı ve Sibirya’daki toplama kamplarına gönderildi; burada yıllarca zorla çalıştırıldılar, açlık ve hastalıkla mücadele ettiler. Bazıları ancak 1950’lerin ortalarında, fiziksel olarak yıkılmış ve psikolojik olarak tahrip olmuş şekilde geri döndü. Batı cephesinde şartlar daha az acımasızdı ama yine de travmatikti: uzun sorgular, improvised kamplarda tutukluluk ve suç rejimine hizmet etmenin damgası. Çoğu için yurda dönüş, sessizlik ve suçlulukla işaretlenen bir yaşamın sadece başlangıcıydı.

Eve döndüklerinde, kendilerinin ne kahraman ne de kurban olarak görülmediğini fark ettiler. Saklamak istenen bir geçmişin rahatsız edici hatırlatıcıları haline geldiler. Bazıları sivil hayata zorlukla yeniden entegre oldu, diğerleri hiçbir zaman uyum sağlayamadı. Tanıklıkları nadiren duyuldu çünkü savaş sonrası Alman toplumu çatışma ve askerlerinin rolü hakkında konuşmaktan kaçınıyordu. Çoğunluk, savaşın hafızası ile bugünün reddi arasında derin bir yabancılaşma duygusuyla yaşadı.

Wehrmacht’ın son askerleri hakkında hüzünlü gerçek şu ki: büyük ölçüde tarih tarafından unutuldular. Ne açıkça anıldılar ne de açıkça yargılandılar. Holokost’un dehşetleri ile Almanya’nın yeniden inşası arasında görünmez gri bir bölgede kaldılar. Mirasları karmaşıktır: hem failler hem de daha büyük bir mekanizmanın parçalarıydılar. Dünya ilerlese de, onlar silinmesi imkansız bir geçmişe bağlı kaldılar.