Скачать или смотреть Vargr ok Úlfhéðinn

Rekinn var ek ór réttum hring,
nafni mínu spýtt.
Steinn ok orð flugu jafnfast,
þá var ek vargr í véum.

Engi deildi eldi né brauði,
dyr vóru lokaðar.
Í skógi lærði ek kulda,
ok hatur óx.

Vargr var ek nefndr,
vargr varð ek sannr.
Sá er rekinn frá mönnum,
tekr náttúruna.

Árum taldi ek í blóði ok frosti,
bein mín hertust.
Úlfar vóru bræður mínir,
myrkr var móðir mín.

Í húðum gekk ek,
í huga beit ek.
Guðir sáu ei bæn,
enn sáu þrá.

Vargr var ek nefndr,
vargr varð ek sannr.
Sá er rekinn frá mönnum,
snýr aftur sem vá.

Þá bar ek úlfheðinn,
augun loguðu.
Ek gekk inn í hringinn,
þar sem dómr var kveðinn.

Sverð söng lágt í nótt,
skildir brotnuðu.
Sá er kvað lögin forðum,
lá nú mállaus.

Hver hönd er rak mig burt,
fekk nú svar.
Kuldinn sem ek bar einn,
deildi ek loks.

Vargr var ek nefndr,
úlfr varð ek gjald.
Blóð greiddi skuld,
er orð sköpuðu.

Engi sitr í sæti sínu,
er rangt var dæmt.
Lög án miskunnar,
ala hvíldarlausa menn.

Vargr í véum,
úlfr í höllu.
Sá er braut manninn,
vaknaði við dýr.

Nú þagna eldarnir,
enn spor standa.
Minnist þess er dæmið fellr:
útlegð elr hefnd.