Скачать или смотреть တစ်ဦးနဲ့တစ်ဦးရေစက်ဆုံတာပေါ့သေးသေးမဟုတ်ဘူး

၁။ ကံ (ကမ္မ) နှင့် ရေစက်ဆုံရခြင်း
ဗုဒ္ဓဘာသာအရ လူတစ်ယောက်၏ လက်ရှိဘဝတွင် တွေ့ဆုံရသူများသည် အတိတ်ဘဝများမှ ပြုခဲ့သော ကံများနှင့် ဆက်နွယ်နေသည်ဟု ယူဆသည်။
ဂေါတမဗုဒ္ဓ သည် ကံကို “မိမိပြုသော ကုသိုလ်၊ အကုသိုလ် အကျိုးဆက်များ” ဟု သင်ကြားခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် –
ကုသိုလ်ကံဖြင့် ဆုံရခြင်းသည် ချစ်ခင်ရင်းနှီးမှု ဖြစ်စေသည်။
အကုသိုလ်ကံဖြင့် ဆုံရခြင်းသည် ပဋိပက္ခ၊ ဆင်းရဲဒုက္ခ ဖြစ်စေတတ်သည်။
ရေစက်သည် မျက်စိမမြင်နိုင်သော်လည်း ကံ၏အကျိုးဆက်တစ်ရပ်ဖြစ်သည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။

၂။ ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ် သဘောတရား
ဗုဒ္ဓဘာသာ၏ အခြေခံသဘောတရားတစ်ခုဖြစ်သော ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ်သည်
“အကြောင်းရှိလျှင် အကျိုးဖြစ်သည်” ဟု ဆိုသည်။
အကြောင်းတရားများ (အတိတ်ကံ၊ လက်ရှိအပြုအမူ၊ စိတ်သဘောထား) ပေါင်းစပ်ကာ
လူနှင့်လူ ဆုံရခြင်းကို ဖြစ်စေသည်။
ထိုကြောင့် ရေစက်ဆုံရခြင်းသည် အကြောင်းမရှိဘဲ မဖြစ်နိုင်ပါ။

၃။ မေတ္တာ၊ ဝါစနာ နှင့် ဆက်နွယ်မှု
ဗုဒ္ဓဘာသာအရ မေတ္တာနှင့် ကောင်းသော စိတ်စွမ်းအားများသည် အနာဂတ်ဆုံရမှုများကို ဖန်တီးပေးသည်။
အတိတ်တွင် ချစ်ခင်ကူညီခဲ့သူများသည်
နောက်ဘဝများတွင်လည်း ဆုံရနိုင်သည်ဟု ယုံကြည်သည်။
ထို့အပြင် “ဝါစနာ” (အကျင့်ဓလေ့အလားအလာ) သည်လည်း
တူညီသောစိတ်သဘောထားရှိသူများကို ဆုံစည်းစေတတ်သည်။

ဗုဒ္ဓဘာသာအမြင်အရ ရေစက်ဆုံရခြင်းသည် —
မတော်တဆဖြစ်ရပ်မဟုတ်
ကံ၏အကျိုးဆက်
အကြောင်းအကျိုးဆက်သဘောတရားအရ ဖြစ်ပေါ်လာခြင်း
ကုသိုလ်၊ အကုသိုလ်နှင့် စိတ်သဘောထားများ၏ ရလဒ်
ဖြစ်သည်။
ထို့ကြောင့် ယနေ့ဘဝတွင် ကုသိုလ်ကံများ ပြုလုပ်ခြင်း၊ မေတ္တာဖြင့် ဆက်ဆံခြင်းတို့သည်
အနာဂတ်တွင် ကောင်းမွန်သော ရေစက်များကို ဖန်တီးပေးနိုင်သည်ဟု
ဗုဒ္ဓက သင်ကြားပေးထားသည်။