Скачать или смотреть "Kimsesizken Sevmek — Hatice'nin Hikâyesi"

Dağların eteklerine sinmiş, zamanın unuttuğu o küçük köyde, yıkık dökük bir kulübede yalnızlığın en ağır yükünü taşıyordu Hatice. Beş yıl önce kocasını kaybetmişti. Eşi giderken geride ne bakacak bir kimse bırakmıştı ne de bir evlat. Sadece çatlak duvarları, eskimiş bir kapısı ve içini kemiren derin bir sessizlik kalmıştı geriye.
Her sabah tan yeri ağarmadan uyanırdı. Bükülmüş sırtını daha da bükerek yakınlardaki ormana yürür, kıyısından köşesinden odun toplar, o odunları pazarda aldığı fiyatın çok altına satarak bir parça ekmek alırdı. Ne şikâyet ederdi ne de inlerdi. Aksine her namazında elleri titreyerek göğe açılır, Allah'tan tek bir şey dilerdi: Bu dünyada yanında yürüyecek biri. Bir yol arkadaşı. Kimsesizliğe ortak olacak bir can.