Скачать или смотреть Εργάζομαι σε έναν Υπόγειο Σταθμό Επεξεργασίας Νερού. Υπάρχει μια Πόρτα Που Δεν Πρέπει Ποτέ Να Ανοίξο

Εργάζομαι σε έναν υπόγειο σταθμό επεξεργασίας νερού, σαράντα επτά μέτρα κάτω από το έδαφος, και υπάρχει μια πόρτα που δεν πρέπει ποτέ να ανοίξω. Μέχρι τώρα, δεν ήξερα γιατί.

Κάθε νύχτα, η βάρδιά μου ξεκινά στις 23:30 σε έναν σταθμό που τροφοδοτεί με νερό σχεδόν διακόσιες χιλιάδες ανθρώπους. Το επίπεδο πλην δύο είναι κλειστό εδώ και δεκαεπτά χρόνια, για λόγους που κανείς δεν διευκρίνισε ποτέ. Ένας μετρητής πίεσης σε ανενεργό σύστημα αρχίζει να ταλαντεύεται με ρυθμό που θυμίζει αναπνοή. Μια τεχνικός εργαστηρίου ανακαλύπτει άγνωστες μοριακές δομές στα δείγματα νερού. Και εγώ βρίσκω κρυμμένο ημερολόγιο από έναν χειριστή που εξαφανίστηκε δώδεκα χρόνια πριν.

Το ημερολόγιο του Παναγιώτη Παπαδόπουλου αρχίζει ως απλές αναφορές βάρδιας και καταλήγει σε κρυπτογραφημένες σημειώσεις για ήχους πίσω από την κλειστή πόρτα, για λεκέδες που αλλάζουν θέση στους τοίχους, για κάτι που τον τραβούσε στα κατώτερα επίπεδα. Η τελευταία σελίδα δεν είναι γραμμένη σε κώδικα. Γράφει μόνο: δεν είναι η δομή που έχει υποστεί βλάβη. Είμαστε εμείς. Το πρωτόκολλο της μηνιαίας επιθεώρησης με υποχρεώνει να φτάνω μέχρι εκείνη την πόρτα. Κάθε φορά, ο αέρας γίνεται πιο κρύος και ο μετρητής συνεχίζει τον ίδιο ρυθμό.

Αυτή η αφήγηση απευθύνεται σε όσους αγαπούν τις ιστορίες τρόμου και μυστηρίου που χτίζονται αργά, με ρεαλιστικά στοιχεία και ατμόσφαιρα που δεν σε αφήνει να αναπνεύσεις. Αν σε συναρπάζουν τα ανεξήγητα φαινόμενα σε επαγγελματικούς χώρους, οι κλειστοί χώροι κάτω από τη γη, και οι αλήθειες που κανείς δεν ήθελε να βρεθούν, αυτή η ιστορία είναι για σένα.

Μια ακόμα νυχτερινή βάρδια. Μια ακόμα επιθεώρηση. Και μια πόρτα που περιμένει.