ଲୋହାକୁ ଆଘାତ, ଶବ୍ଦ ହୁଏ,
ସୁନାକୁ ଆଘାତ, ନିରବ ରହେ।
ବାହାରୁ ଆଘାତ, ସହିବା ସହଜ,
ନିଜର betrayal, ହୃଦୟ ଭାଙ୍ଗେ।
ଶବ୍ଦରେ ଲୋହା, ଦୁଃଖକୁ କହେ,
ନିରବ ସୁନା, ଯନ୍ତ୍ରଣା ଲୁଚେ।
ନିଜର betrayal, ଅସହ୍ୟ ବେଦନା,
ଭିତରେ ଜ୍ୱାଳା, ବାହାରେ ଶାନ୍ତି।
ବିଶ୍ୱାସ ସମ୍ପର୍କ, ସୁନା ପରି,
ଭଙ୍ଗିଲେ ହୃଦୟ, ନିରବତା ରହେ।
ସତ୍ୟ ସ୍ନେହ, ରକ୍ଷା କରିବା,
betrayal ହେଲେ, ଯନ୍ତ୍ରଣା ଅସୀମ।ମାନବ ସମ୍ପର୍କରେ ବିଶ୍ୱାସ, ସ୍ନେହ ଓ ଭଲପାଇବା ସବୁଠାରୁ ମୂଲ୍ୟବାନ। ଯେପରିକି ଲୋହାକୁ ଆଘାତ କଲେ ଶବ୍ଦ ହୁଏ, ସେପରିକି ବାହାରୁ ଆସୁଥିବା ଆଘାତ, ଅଜଣା ଲୋକଙ୍କର ବetrayal, ଆମକୁ ବହୁତ ଦୁଃଖ ଦେଇନାହିଁ। କାରଣ ଆମେ ସେଥିରେ ଅଭ୍ୟସ୍ତ, ଆମେ ଜାଣୁଛୁ ଯେ ବାହାରୁ ଆସୁଥିବା ଆଘାତ ସାଧାରଣ।
କିନ୍ତୁ ସୁନାକୁ ଆଘାତ କଲେ ଶବ୍ଦ ହୁଏନା। ସୁନା ନିଜର ମୂଲ୍ୟ, ନିଜର ଶାନ୍ତି, ନିଜର ଗଭୀରତାକୁ ରକ୍ଷା କରେ। ଏହାର ଅର୍ଥ ହେଲା — ଯେମାନେ ଆମର ନିଜ, ଆମର ପରିବାର, ଆମର ନିକଟତମ, ସେମାନେ ଯେତେବେଳେ ବetrayal କରନ୍ତି, ସେଥିରେ ବାହାରୁ କୌଣସି ଶବ୍ଦ ହୁଏନା। କିନ୍ତୁ ଆମର ହୃଦୟରେ, ଆମର ମନରେ, ଗଭୀର ଯନ୍ତ୍ରଣା ହୁଏ।
ବାହାରୁ ଆସୁଥିବା ଆଘାତ — ଲୋହାର ଶବ୍ଦ ପରି। ଏହାକୁ ଆମେ ସହଜରେ ସହିପାରୁ। କିନ୍ତୁ ନିଜର ଲୋକଙ୍କର ବetrayal — ସୁନାର ନିରବତା ପରି। ବାହାରୁ କିଛି ଦେଖାଯାଏନା, କିନ୍ତୁ ଭିତରେ ଅସହ୍ୟ ବେଦନା ହୁଏ।
ଏହି ଉପମା ଆମକୁ ଶିଖାଏ — ସମ୍ପର୍କରେ ବିଶ୍ୱାସ ସବୁଠାରୁ ମହାନ। ଯେତେବେଳେ ନିଜର ଲୋକ, ଯାହାକୁ ଆମେ ଭଲପାଇଥାଉ, ସେ betrayal କରେ, ସେଥିରେ ଆମର ହୃଦୟ ଭାଙ୍ଗିଯାଏ। ଏହାରେ କୌଣସି ଶବ୍ଦ ନାହିଁ, କିନ୍ତୁ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଅସୀମ।
ସୁନାର ନିରବତା, ଲୋହାର ଶବ୍ଦ — ଏହି ଦୁଇଟି ପ୍ରକୃତିର ନିୟମ, ମାନବ ସମ୍ପର୍କରେ ଆମକୁ ଗଭୀର ଶିକ୍ଷା ଦେଇଥାଏ। ବାହାରୁ ଆସୁଥିବା ଆଘାତକୁ ଆମେ ସହିପାରୁ, କିନ୍ତୁ ନିଜର betrayal କୁ ସହିବା କଷ୍ଟକର।
ତେଣୁ, ଆମେ ସମ୍ପର୍କରେ ସତ୍ୟ, ବିଶ୍ୱାସ, ସ୍ନେହକୁ ରକ୍ଷା କରିବା ଆବଶ୍ୟକ। କାରଣ betrayal ହେଉଛି ସବୁଠାରୁ ଗଭୀର ଆଘାତ, ଯାହାରେ ଶବ୍ଦ ନାହିଁ, କିନ୍ତୁ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଅସୀମ।
Информация по комментариям в разработке