Скачать или смотреть Zza kulis - surowa rzeźba "Popiersie Króla".

Korzystając z okoliczności, w których przyszło nam doświadczać, stworzyłam serię rzeźb "Król jest nagi".
Nazwa nawiązuje do baśni Jansa Christiana Andersena „Nowe szaty cesarza" (streszczenie baśni poniżej, w opisie).

Gotowe prace:
https://artcerami.pl/artcerami_na_spr...

Strona Artcerami Studio Marta Rzepka - https://artcerami.pl/.
Blog - inspiracje, przemyślenia, rozważania, wiersze - https://artcerami.pl/blog/
Fb -   / artcerami  
Instagram -   / artcerami_pl  

Nowe szaty cesarza

Nowe szaty cesarza, to tytuł baśni o pewnym cesarzu, który dbał tylko o siebie i swój ubiór. Zaniedbywał on wszystkie sprawy państwowe i nie interesował się losem poddanych.

Wpadł on jednak w wielką pułapkę swojej pychy: podstawieni krawcy zaproponowali mu bowiem wykonanie nowej wyjątkowej szaty z zachwalanej - niewidzialnej, drogiej i przepięknej tkaniny. Szata ta miała kosztować bardzo dużo, lecz jej wyjątkowość była cesarzowi tego warta.

Gdy prace nad nową szatą ruszyły, rzemieślnicy krawieccy dzień i noc „pracowali” ciężko nad wykonaniem wspaniałej szaty. W tym celu używali … niewidzialnej tkaniny, przy użyciu … niewidzialnego jedwabiu i … niewidzialnych nici.

Kiedy zleceniobiorcy „ukończyli” swoje zadanie, pyszny cesarz oraz zależni od cesarza dworzanie nie posiadali się zachwytu nad ubiorem, którego tak naprawdę nie było. W obawie, że zostaną uznani za głupców, nie znających się na rzeczy wpadali w wielki zachwyt nad ukończonym dziełem, nad tą cudowną tą niby-szatą.

Przy pierwszej publicznej uroczystości przygotowano procesję. Cesarz został wystrojony w wykwintne niby-szaty. W rzeczywistości oznaczało to, że tak naprawdę był całkiem nagi.

Gdy stąpał on pod baldachimem wśród okrzyków radości i zachwytu dworzan, urzędników i tłumu zgromadzonych pochlebców, z zebranego tłumu odezwał się dziecięcy głos:

„Patrzcie, przecież cesarz jest nagi!”.

Tłum zaczął powtarzać najpierw szeptem, a potem coraz głośniej słowa dziecka.
Tylko cesarz i dworzanie nadal kroczyli dumnie, nie zwracając na nic uwagi.

Obawiali się tego, by nie uznano ich za głupców.