Скачать или смотреть Որդուս հարսանիքի օրը վարորդը շշնջաց. «Պառկե՛ք ծածկոցի տակ և լսե՛ք»։ Մեկ ժամ անց ես քարացա

Հարսանիքի օրը առավոտյան մեր վարորդն ասաց․ — «Պառկեք հետևի նստատեղին և ծածկվեք ծածկոցով։ Դուք պետք է սա լսեք։»
Ես ուզում էի առարկել, բայց նա աղերսում էր․ — «Հավատացեք ինձ։» Կես ժամ անց ես այնպիսի բան լսեցի։

Հունիսյան մառախուղը դեռ բաց չէր թողել Երևանը, և Ձորափի փողոցում գտնվող առանձնատան պատուհանից երևացող Հրազդանի կիրճի ուրվագծերը լուծվում էին կաթնագույն մշուշի մեջ՝ նմանվելով նկարչի անավարտ ճեպանկարի։ Զվարթ Ստեփանովնան կանգնած էր ննջասենյակի հայելու առջև՝ ձեռքին պահելով զգեստի կախիչը․
Այն նույն զգեստի, որը երեք ամիս առաջ ընտրել էր Հյուսիսային պողոտայի բուտիկներից մեկում, երբ ամեն ինչ թվում էր ճիշտ ու երջանիկ, երբ վաճառողուհին հիացմունքից լեզուն քիմքին էր խփում, իսկ Վարդանը՝ որդին, մի պահ ներս մտնելով, ասել էր․
— «Մայրիկ, դու լինելու ես ամենագեղեցիկը։»