Скачать или смотреть معنای گمشده‌ی رسالت: پیامبری که طبیبِ دوار بود

[بخش اول: صفت طبیب دوار]
«امیرالمؤمنین (ع) در وصف پیامبر اکرم (ص) می‌فرمایند: طبیبٌ دوّارٌ بطبّه. یعنی پزشکی که با طبابتش می‌گشت. او منتظر نمی‌ماند بیمار به سراغش بیاید، او خودش به دنبال درد می‌گشت. اما این طبیب بودن به چه معناست؟»

[بخش دوم: حکایت بوعلی سینا و بیمار مالیخولیایی]
«ببینید، بوعلی سینا داستانی دارد. شاهزاده‌ای دچار مالیخولیا شده بود و خیال می‌کرد که "گاو" است! فریاد می‌زد که مرا بکشید و از گوشت من کباب درست کنید و به مردم بدهید. هیچ طبیبی نتوانست او را درمان کند. بوعلی سینا را بر بالین او آوردند. بوعلی نگفت تو آدم هستی، بوعلی با او "هم‌زبانی" کرد.»

[بخش سوم: شگرد درمانگری]
«بوعلی سینا چاقویی به دست گرفت و پیش‌بندی بست و گفت: "کجاست آن گاوی که می‌گویند؟ بیاورید تا سرش را ببرم!" وقتی بالای سر بیمار رفت، دستی به پهلوهای او کشید و گفت: "این گاو خیلی لاغر است! گوشتی ندارد که کباب کنیم. فعلاً به او علف و غذا بدهید تا چاق شود، آن‌وقت می‌آیم و ذبحش می‌کنم."»

[بخش چهارم: نتیجه‌گیری و تطبیق با پیامبر (ص)]
«آن بیمار به شوقِ ذبح شدن، شروع کرد به غذا خوردن و کم‌کم حالش خوب شد و آن توهم از سرش پرید. حالا مولانا می‌گوید پیامبر (ص) هم همین‌طور بود. پیامبر به مثابه شفابخش، یعنی کسی که خودش را تا سطحِ توهمات و خیالاتِ ما پایین می‌آورد تا دستِ ما را بگیرد و از این زندانِ خیالات بیرون بکشد. او طبیبی بود که دردِ ما را می‌فهمید و با زبانِ خودمان، ما را شفا می‌داد.»