Скачать или смотреть Dzień: 6 Niechorze - Mrzeżyno

Kolejny dzień wyprawy. Wstajemy dopiero po 8-ej rano. W zasadzie ja wstaję. Idę do łazienki i potem pod wiatę kuchenną. Na powietrzu wciąż rześko. Trawa jest mokra, buty zimne. Poruszam się ociężale, Małgoś próbuje jeszcze spać, nos ma wciąż zatkany. Jednak po pół godziny poddaje się i otwiera oczy. Razem szykujemy i jemy jajecznicę, sobie dokładam kawałek kiełbasy, a Małgoś serek, oraz na koniec posiłku aspiryna.
Wychodzimy parę minut po dziesiątej żegnając się z właścicielem. Kierujemy się ulicą polną na wschód, na plażę. Tuż przed nią trafiamy na plac foki Depki. Przechodzimy tak prawie 3 kilometry i docieramy do ujścia Lisewskiego. Nie będziemy brodzić. Brzegiem strumienia cofamy się do mostu, przekraczamy go i skręcamy z powrotem w kierunku plaży. Gdy do niej docieramy robimy malutki przystanek na poprawę moich opatrunków Słońce wciąż świeci. Piasek jest dziś bardzo sypki. Plaża miękka i nogi zapadają się po kostki. Jest wysoka fala, morze rzuca spienione bałwany dość daleko i nie można iść samym brzegiem. Ciężko jest. Wkrótce pogoda się zmienia jeszcze bardziej. Mijamy Pogorzelice plażą.
Czas coś zjeść, schodzimy z plaży.w las. Po śniadaniu decyduje się na marsz lasem aby nogi trochę odpoczęły. Ubieramy też Poncho pogoda pogarsza się z każdą minutą. Słychać już tylko huk morza. Po kilometrze skręcamy znów nad wodę ale surowy wiatr od morza, grząska, piaskowa plaża utrudniają i spowalniają marsz. Zamieniają wędrówkę w walkę z naturą.
Mijamy atrakcję na którą bardzo liczyła Małgoś. Obóz Fino i Lenka. Robimy kilka zdjęć, prawie bez przystanku. W obozie bawi się rodzinka. Dzieciaki skaczą po skarpie za szałasem, a rodzice próbują jakoś ukryć się przed podmuchami. Kilkadziesiąt minut później wpada na nas mgła. Dosłownie. Niesiona z morza odbija się od klifu i wędruje w bok. Zalewa nas i przechodzi dalej. Tak kilka razy.
Około 15-tej Małgoś wynajduje miejsce na obiad. To punkt widokowy Pogorzelica-Mrzeżyno . Na wzniesieniu. Właściwie to na klifie. Mam wątpliwości ze względu na wiatr. Zresztą od jakiegoś czasu pogarsza mi się nastrój. Sprawdzimy to miejsce. Wychodzimy tam jakimś starym, nieczynnym wejściem, bo inne, otwarte są kilometry od tego.
Okazuje się, że lokal zacny. Nie wieje i są wygodne stoliki. Robimy obiad i nagrywamy sobie o tym film.
Dopijamy herbaty i pakujemy kuchnię.
Idziemy dalej. Lasem. Przez dwa kilometry dla wytchnienia od wichury. Przeszliśmy już 14 km, a do falochronu i wyjścia z portu zostało trzy z kawałkiem. Port, oraz pobliski most znajdują się głębiej w górę ujścia Regi. Ciągniemy noga za nogą kolejne kilometry.
Dochodzimy do muru molo i skręcamy na południe. Osłonięci od wiatru możemy zdjąć okrycie. Maszerujemy nabrzeżem, potem ulicami Mrzeżyna. Jesteśmy wykończeni. Nie będziemy spać w namiocie, jest burza i ma być zimno. Znajdziemy pokój. Dochodzi osiemnasta godzina .
Wydzwaniam w różne miejsca. Trafia się nam pensjonat Iwonka z zimnym pokojem ale ciepłą wodą. Po huku fal cisza w pokoju, że aż w uszach piszczy wydaje się nienaturalna. Żeby zrobić kolację trzeba wejść na trzecie piętro, na poddasze. Pokój mamy na poziomie zero. Na wprost od recepcji. Ta wędrówka się nie skończy. Jem parówki na ciepło. Z musztardą. Mamy sporo jedzenia, po drodze wstąpiliśmy do sklepu. Robimy też ręczne pranie. Liczymy, że w nocy włączy się ogrzewanie. Po kolacji zasypiam około 21.
Podsumowując:
Dystans 19.6 km; Całkowity czas: 08:47:47; Prędkość: 2.23 km/h - coraz wolniej.
Całość: 120,4 km