Скачать или смотреть hooren/AI - The Empty Seat

The Empty Seat

(Verse 1)
I’m driving through the rain, the road is long and wide
But there’s a heavy silence sitting by my side
Do you remember, dear, the day when we first met?
A memory so clear, I never could forget
You wore that elegant gown, a hat upon your head
I lost my silver tongue, and every word I said
The world around us faded, the girls all disappeared
You were the only light, the only one I neared.

(Chorus)
And now I miss you so, it’s driving me insane
I try to shut you out to ease this bitter pain
But why did cruel fate act in such a way?
To steal your soul from me and turn my world to grey
You were so very young, with so much left to give
Now I’m just breathing hard, but learning how to live.

(Bridge)
I glance to my right, at the passenger seat
Where you used to sit, making my life complete
I can still feel your warmth, and the scent of your hair
But the space is wide open, and no one is there
Just a silent reminder of a love we can't share.

(Outro)
The engine hums a lonely tune, the wheels spin in the dark
But the seat beside me stays so cold, without a single spark
No more laughter, no more grace, just the empty air I see
Oh, cruel fate, why did you take her heart away from me?
Just an empty seat...
Just the rain...


Tekst (pol)

Zwrotka 1
Jadę przez deszcz, droga jest długa i szeroka,
Ale obok mnie siedzi ciężka cisza.
Czy pamiętasz, kochanie, dzień, w którym się poznaliśmy?
To wspomnienie tak wyraźne, że nigdy nie mógłbym zapomnieć.
Miałaś na sobie tę elegancką suknię i kapelusz na głowie,
Straciłem mowę i każde słowo, które znałem.
Świat wokół nas wyblakł, inne dziewczyny zniknęły,
Byłaś jedynym światłem, jedyną, do której się zbliżyłem.

Refren
I teraz tak bardzo tęsknię, to doprowadza mnie do szaleństwa,
Staram się o Tobie nie myśleć, by złagodzić ten gorzki ból.
Ale dlaczego okrutny los postąpił w taki sposób?
By ukraść mi Twoją duszę i zmienić mój świat w szarość.
Byłaś taka młoda, miałaś tak wiele do dania,
Teraz tylko ciężko oddycham, ucząc się, jak żyć.

Mostek
Zerkam w prawo, na siedzenie pasażera,
Gdzie zwykłaś siedzieć, czyniąc moje życie pełnym.
Wciąż czuję Twoje ciepło i zapach Twoich włosów,
Lecz przestrzeń jest pusta i nikogo tam nie ma,
Tylko ciche przypomnienie o miłości, której nie możemy już dzielić.

Zakończenie (Outro)
Silnik nuci samotną melodię, koła kręcą się w ciemności,
Ale siedzenie obok mnie pozostaje tak zimne, bez żadnej iskry.
Nie ma już śmiechu, nie ma wdzięku, widzę tylko pustkę,
Och, okrutny losie, dlaczego odebrałeś mi jej serce?
Tylko puste siedzenie...
Tylko deszcz...


Wygenerowano z użyciem AI.