Скачать или смотреть Halim - 70's Anadolu rock

Tophane sabahları sert olurdu.
Taş duvarlar geceyi bırakmaz, sesleri geri yutardı. Davul çalmadan uyanılırdı; insan kendi yüreğinin gürültüsüyle doğrulurdu yataktan.

Binbaşının adı Halim’di.
Adı Halim’di ama hâli sertti. Emri kısa, bakışı uzun olurdu. Bir bakışıyla bir askerin ömründen bir baharı söküp alırdı.

Köyden gelen Ali, ilk kez o gün siyah harvaniyi sırtına geçirdi. Anasının ördüğü yünden ağırdı; omuzlarına değil, kaderine çökmüştü. Daha dün harmanda gördüğü kızın perçemi düşmüştü aklına. Al festen bir tutam saç…
Gözünü kaçırarak bakmıştı, o bakış şimdi içinde yanıyordu.

Kol ağası daha zalimdi binbaşıdan.
Çünkü Halim uzaktı, devlet gibiydi; kol ağası yakındı, tokadı yakardı. Emirleri uygularken sesi titremezdi. Kılıç gibi adamdı ama kılıcın ucu hep aşağıdaydı.

Bir talim günü, Ali’nin dal kılıcı süründü taş zeminde.
Kimse bir şey demedi ama herkes gördü.
Onur, taşta iz bıraktı.

Gece çöktüğünde Ali, Tophane’nin duvarına yaslandı. Şehir ışıkları uzakta titriyordu, sanki başka bir dünyaya aitti. Köyü düşündü. Anasını. O kızı.

Kendi kendine fısıldadı:

“Demedim mi ben sana…
Yandım.”

O yanış ne isyandı ne haykırış.
Bu Anadolu’nun yanışıydı:
Sessiz, içten, küle dönene kadar.

Binbaşının adı Halim’di.
Ama yanan çoktu.

Anadolu’nun karanlık hafızasından süzülen “Halim”, otorite, kader ve sessiz bir yanışı anlatıyor.