Скачать или смотреть लोक काय म्हणतील

ऐकावे जनाचे करावे मनाचे..
farmer, son and donkey
शेतकरी, मुलगा आणि गाढव
तुकाराम महाराज अभंग
चन्न बसवेश्वर वचन
🌿 शेतकरी, मुलगा आणि गाढव

एक शेतकरी आणि त्याचा लहान मुलगा गावाहून बाजाराकडे जात होते. दोघांकडे एक छोटं गाढव होतं. प्रवास सुरू झाला आणि दोघं गावातून बाहेर पडत होते.

पहिली टीका — “गाढव आहे, तरी चालत जाता?”

रस्त्यात काही लोक म्हणाले,
“अहो, तुमच्याकडे गाढव आहे तरी तुम्ही यादोघं चालत आहात? मूर्ख लोक!”
शेतकरी म्हणाला, “लोक म्हणतात ते बरोबरच असेल बहुतेक.”
त्याने मुलाला गाढवावर बसवले.

दुसरी टीका — “लहानगा बसला, बाप चालतो!”

थोडं पुढे काही प्रवासी म्हणाले,
“काय काळ आलाय! लहान मुलगा मजेत बसला आहे आणि बाप बिचारा चालतोय!”
शेतकऱ्याने विचार केला, “हेही बरोबरच आहे बहुतेक…”
त्याने मुलाला उतरवलं आणि स्वतः बसला.

तिसरी टीका — “वडील बसले, मुलगा चालतो!”

थोड्या अंतरावर अजून लोक म्हणाले,
“लाज नाही का? स्वतः बसलेत आणि लहान मुलगा चालतोय!”
शेतकरी गोंधळला आणि म्हणाला,
“दोघांनीच बसूया मग!”
दोघे गाढवावर बसले.

चौथी टीका — “अहो, कीव नाही का? बिचाऱ्या गाढवाची!”

समोरच्या लोकांनी त्यांना थांबवले,
“अहो, तुम्हाला प्राण्यांवर दया नाही? दोघे मिळून गरीब गाढवाला त्रास देताय!”
शेतकरी आता पूर्णपणे गोंधळून गेला.

शेवट — “लोकांचे म्हणणे ऐकून चालत राहिल्यास…”

शेवटी लोकांच्या बोलण्याला जुमानून शेतकरी व मुलगा गाढवाला उचलून खांद्यावर घेऊन चालू लागले.
सगळे लोक पाहून हसू लागले.
गंधर्वगडाच्या पुलावर पोहोचले तोच घसरून गाढव खाली पडले आणि नदीत वाहून गेले.

शेतकरी बसून म्हणाला:
**“लोक काय म्हणतात याचा अंत नाही… एक ऐकलं तर दुसरा उलट बोलेल.
ऐकावे जनाचे… पण करावे मनाचे!”

🌟 कथेचा संदेश

लोकं कधीच एका मताची नसतात.

सर्वांना खुश करण्याचा प्रयत्न केला तर आपणच मूर्ख ठरतो.

विचारपूर्वक, आपल्या बुद्धीने आणि विवेकाने निर्णय घेतला पाहिजे.
*******
भेटिसि नवजातां म्हणती हा निष्ठुर । येतां जातां घर बुडविलें ॥६॥
लग्न करूं जातां म्हणती हा मातला । न करितां जाला नपुंसक ॥७॥
निपुत्रिका म्हणती पहा हो चांडाळ । पातकाचे मूळ पोरवडा ॥८॥
लोक जैसा ओक धरिता धरवेना । अभक्ता जिरेना संतसंग ॥९॥
तुका म्हणे आता ऐकावे वचन । पतित पावन देवराया ॥१०॥" 

भावार्थ:

'नपुंसक म्हणती': जगातील लोक संत तुकारामांना, लग्न न केल्यामुळे किंवा संत संगतीत राहिल्यामुळे, नपुंसक म्हणत असत.

'लग्न करूं जातां म्हणती हा मातला, न करितां जाला नपुंसक': जेव्हा ते लग्न करायला जात, तेव्हा लोक त्यांना वेडा म्हणत, आणि लग्न न केल्यावर नपुंसक म्हणू लागले.

'पतित पावन देवराया': या सर्व जगाच्या बोलण्याकडे दुर्लक्ष करून, तुकाराम महाराज देवाच्या आश्रयाने राहणे पसंत करतात, कारण तोच पतितांचा उद्धार करणारा आहे. 
या अभंगातून संत तुकाराम महाराज जगाच्या टीकेकडे दुर्लक्ष करून ईश्वराच्या भक्तीत स्थिर राहण्याचा संदेश देतात.