Скачать или смотреть EP.52 รายการสาระน่ารู้ เยือนอาณาจักรไทลื้อ (วัดป่าเชต์) (Tai Lue, Sibsongpanna)

ขอเจริญพรทุกท่าน วันนี้พาทุกท่านออกจากดินแดนพุทธภูมิ หลังจากที่พาทุกท่านไปชมชุมชนเผ่าไทในอินเดียหลายเผ่า เช่น ไทอาหม ไทคำตี้ ไทผาเก ไทคำย่าง เป็นต้นแล้ว คราวนี้จะพาทุกท่านไปเยือนเผ่าไทอีกตระกูลหนึ่งซึ่งมีจำนวนประชากรไม่น้อย เผ่าที่ว่านี้คือไทลื้อที่สิบสองปันนา มณฑลยูนนาน สาธารณรัฐประชาชนจีน
ความจริง ไทลื้อนั้นไม่ใช่มีเฉพาะในสิบสองปันนา มณฑลยูนนานเท่านั้น แต่กระจายอยู่หลายที่ เช่น ภาคเหนือของไทย เช่น พเยา แพร่ น่าน เชียงราย ในพม่ารัฐฉาน ในลาวที่แขวงอุดมไชย หลวงพระบาง เป็นต้น
พวกเราเดินทางไปวันที่ ๒๘ พค.๒๕๖๘ โดยมีคณะสงฆ์จากอำเภอฝาง จังหวัดเชียงใหม่นำโดยพระครูศรีสิทธิพิมล,ดร.ป.ธ.๗
จุดแรกที่นำพาทุกท่านมาชมคือ
วัดป่าเจมหาราชฐาน หรือเรียกให้ถูกต้องคือวัดป่าเชตะวันมหาราชฐานนั้นเอง แต่สำเนียงไทยลื้อ เชตะวัน จะเป็น เจตะวัน กร่อนให้สั่งลงเป็นวัดป่าเจนั้นเอง เป็นวัดหลวง เมื่อมีงานในราชสำนัก กษัตริย์แห่งสิบสองปันนาจะมาประกอบศาสนกิจที่นี่ วัดนี้สร้างพ.ศ.๑๑๕๘ ในยุคปฏิวัติวัฒนธรรม วัดนี้ได้ถุกทำลายลงอย่างสิ้นเชิง อาคารสถานที่ที่เห็นนี้เป็นของที่สร้างขึ้นใหม่ทั้งสิ้น
เป็นที่ประทับพระสังฆราชแห่งสิบสองปันนา นามว่า ครูบาหลวงจอมเมือง วรรณสิริ (พระปัญญารังสี) หรือ พระสมเด็จหลวงจอมเมืองวรรณสิริ ธัมมปัญญาสาสนวธุโร จำพรรษาที่นี่ ท่านเป็นประธานพุทธสมาคมสิบสองปันนา และรองประธานพุทธสมาคมจีนด้วย ท่านเคยมาศึกษาพุทธศาสนาและวิชากัมมัฏฐานที่วัดพระธาตุศรีจอมทอง จังหวัดเชียงใหม่ ได้สถาปนาเป็นสมเด็จพ.ศ.๒๕๕๙
เป็นที่ตั้งของวิทยาลัยพุทธศาสนาของมณฑลยูนนาน พุทธศาสนาแบบเถรวาทเขาสู่อาณาจักรสิบสองปันนาประมาณ พ.ศ.๑๙๐๐ เศษ โดยสมณทูตจากล้านนา และจากเขียงตุง ความจริงพุทธศาสนาอาจจะไปถึงสิบสองปันนาก่อนนั้นก็ได้ สถิติพ.ศ.๒๕๕๒ มีวัด ๕๗๘ วัด พระสงฆ์ ๒๓๙๓ สามเณร ๔๘๕๖ รูป
ภายในพระวิหารมีพระประธานสานด้วยไม้ไผ่ทั้งองค์ เรียกว่า พระเจ้าอินสาน หรือพระอินทร์มาสานนั้นเอง สูง...เมตร
ภายในมีต้นพระศรีมหาโพธิ์ ที่สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดา สยามบรมราชกุมารี ได้ปลูกไว้ในปีพ.ศ.๒๕๓๖
มีเจดีย์บรรจุอัฐิเจ้าหลวงคนสุดท้ายของอาณาจักรสิบสองปันนา คือ เจ้าหม่อมคำลือ
เจ้าหม่อมคำลือ เป็นโอรสเจ้าหม่อมแสงเมือง ประสูติวันที่เดือน พ.ศ.๒๔๗๑ (ค.ศ.๑๙๒๘) เมื่อจีนเข้ายึดครองสิบสองปันา พระญาติวงศ์หลายองค์อพยพหลบหนีมายังไทย รวมทั้งเจ้าหม่อมมหาวัง พระอนุชาอพยพมาที่แม่สาย จ.เชียงราย แต่พระองค์ยืนหยดอยู่ที่สิบสองปันนา อภิเษกสมรสกับสาวชาวจีนนามว่า สิว จิ้วเฟิน ชาวคุนหมิง
พระองค์ถูกปลดถูกจับขังคุกหลาย ต่อมาจีนได้ปล่อยตัว แล้วให้นามเป็นภาษาจีนกลางว่า เตา ซือชิน เมื่อเกิดการปฏิวัติวัฒนธรรม ท่านก็ถูกจับอีกครั้งในฐานะที่เป็นเจ้านายเดิมและถุกทำร้ายจากพวกเร็ดการ์ดหลายครั้ง เมื่อการปฏิวตสิ้นสุดลงท่านได้ทำงานเป็นนักวิจัยที่สถาบันวิจัยชนชาติในมหาวิทยาลัยชนชาติยูนนาน จนกระทั่งเกษียณอายุ โดยมีคุณวุฒิทางวิชาการคือ “ศาสตราจารย์” และสิ้นพระชนม์ วันที่ ๑ ตุลาคม พ.ศ.๒๕๖๐ (ค.ศ.๒๐๑๗) รวมอายุ ๘๙ พรรษา