Скачать или смотреть Mroczna historia rezydencji Marka Twaina

Mroczna historia kryjąca się za domem marzeń najbardziej ukochanego pisarza Ameryki — rezydencją Marka Twaina w Hartford, ceglaną fantazją, w której twórca Toma Sawyera palił cygara w sali bilardowej, czytał na głos przy kaflowym kominku i patrzył, jak jego córki odgrywają przedstawienia w szkolnym pokoju. Przez niemal dwie dekady Twain inwestował tu tantiemy z książek oraz spadek żony Olivii w ten neogotycki „parowiec spotykający twierdzę”, z wnętrzami zaprojektowanymi przez Louisa Comforta Tiffany’ego, nowoczesną hydrauliką, alarmem antywłamaniowym i jednym z najwcześniejszych telefonów. Wyglądało to jak idealna historia sukcesu epoki pozłacanej. W rzeczywistości dom zbudowano na długu, presji i tragedii, z którą rodzina nigdy się nie pogodziła.

Za malowanymi szablonami ścian i witrażami kryły się bezsenne noce i niewidzialna praca innych. Twain potajemnie tracił fortunę na skazanej na porażkę maszynie do składu tekstu i ryzykownej firmie wydawniczej, nawet gdy dom wypełniał się słynnymi gośćmi i sąsiednimi pisarzami, takimi jak Harriet Beecher Stowe. Gdy w 1893 roku wybuchła panika finansowa, rodzina uciekła do tańszej Europy, a Twain wyruszył w wyczerpujące światowe tournée wykładowe, by spłacić rachunki. Ich córka Susy została w Hartford — i w 1896 roku zmarła w domu na zapalenie opon rdzeniowych, zanim rodzice zdążyli do niej dotrzeć. Po tym Clemensowie nie potrafili już mieszkać w swoim „najpiękniejszym domu, jaki kiedykolwiek istniał”. Wynajęli go, potem sprzedali; rezydencję podzielono na mieszkania, szkołę, a nawet filię biblioteki — i była o krok od rozbiórki.

Dziś Dom Marka Twaina jest pieczołowicie odrestaurowanym muzeum, z salami w barwach Tiffany’ego i marmurowymi holami, przywróconymi dla wycieczek z przewodnikiem, warsztatów pisarskich i wizyt znanych gości. A jednak nawet po powrocie do życia cień nigdy całkiem nie zniknął: muzeum zmagało się z niemal bankructwem, nagłymi zbiórkami ratunkowymi, a nawet milionowym skandalem defraudacyjnym z udziałem zaufanego pracownika. Czy ta rezydencja jest pomnikiem amerykańskiej wyobraźni — czy dowodem na to, jak dramatycznie marzenie może się wykoleić? Gdy będziesz oglądać, napisz w komentarzu: gdybyś mógł spędzić tu jedną cichą godzinę, co byś wybrał — zadymioną salę bilardową, gdzie Twain pisał nocami, lśniący salon Tiffany’ego, pokój dziecięcy, w którym bawiły się jego córki, czy ciemny korytarz na piętrze przed pokojem Susy?

Jeśli lubisz pogłębioną historię, nawiedzone rezydencje i prawdziwe życie słynnych pisarzy, zostaw lajka i zasubskrybuj. Twoje wsparcie pomaga nam zaglądać do listów, ksiąg rachunkowych i akt sądowych, aby prawdziwe historie tych domów — od bogato zdobionych salonów po schody dla służby — mogły dalej żyć.