The Long Holiday : Johan van der keuken
This deeply personal and moving film begins with the filmmaker learning he has prostate cancer and only a few years to live. It ends with the hopeful prospect of reprieve, thanks to an alternative therapy discovered in New York. In the interim, experimenting with different Eastern and Western approaches to his illness, van der Keuken and his wife Noshka do what they have always done: travel and film. They return to locales from earlier works while continuing to track the pulse of life—amongst children in a village in Burkina Faso and slum dwellers in Rio de Janeiro—and in the process create some of the most compelling images of a long career.
De Grote Vakantie : Johan van der Keuken
In1999 hoorde de filmer Johan van der Keuken dat hij nog maar kort te leven had. Prostaatkankercellen hadden zich door zijn lichaam verspreid. Hij besloot op reis te gaan, met het gevoel "Hoera! We leven nog. Nu maar eens kijken hoe dat elders is. Hoe levend de levenden zijn." Het leverde een essayistisch reisverslag op: De Grote Vakantie.
Gewapend met een film- en een DV-camera en samen met zijn vrouw Nosh van der Lely - die bij de meeste van zijn films ook geluidsvrouw is - en later ook alleen, trok Johan van der Keuken naar Buthan, Burkina Faso, Mali, Nepal, Brazilië en de Verenigde Staten. Daar maakt hij kennis met een nieuw medicijn tegen kanker, dat bij hem lijkt aan te slaan.
Aan het begin van De grote vakantie zegt Van der Keuken op reis te gaan "met beeld en geluid, naar uiteenlopende leefomstandigheden, koud en warm, leeg en vol, met als altijd aanwezige derde de mens, die tegen de klippen op leeft, met behulp van mooie verhalen, die hij zich wijsmaakt, tot troost in het gezicht van het niets". Toch bevat zijn film op enkele ontmoetingen na vooral veel natuurbeelden, die geassocieerd kunnen worden met tijd en vergankelijkheid. In een voice-over vertelt hij over zijn drijfveren om deze film te maken en over het proces van filmmaken in het algemeen. In tegenstelling tot wat je zou verwachten is De grote vakantie geen autobiografisch egodocument geworden, maar een cerebraal, doch persoonlijk reisverslag, met veel aandacht voor de manier waarop beelden in de montage bijeen zijn gekomen.
De grote vakantie begint met een stapeltje porseleinen kopjes die tegen elkaar tikken. Ze bibberen en trillen. Je verwacht dat ze ieder moment zullen vallen en breken. Een mooi beeld voor vergankelijkheid en het onbetrouwbare voorttikken van de tijd.
Van der Keuken: "Dat beeld heb ik gekozen omdat ik geïnteresseerd ben in dingen die vanzelf kunnen bewegen. Je geeft ze een zetje en dan blijven ze nog een tijdje doorwiebelen. Dat heeft voor mij veel met film te maken. Film is ook beweging. En natuurlijk heeft het ook met het leven te maken, dat ik, zeker toen ik aan de film begon, als een aflopende tijdklok ervoer.
"Dit is natuurlijk maar een van de interpretaties die ik daarvan kan geven, maar eigenlijk gaat het daar niet om. In de film gaat het om de dingen zelf. Om de herkenning daarvan bij de toeschouwer. Natuurlijk is die anders voor de maker dan voor de toeschouwer. Dat is niet erg, zelfs leuk, maar niet vrijblijvend. Mij doen die kopjes denken aan het servies van tante Lies dat hier in de kast staat, jou aan Tarkovski. Die veeltaligheid staat voorop."
Bron: filmkrant.nl
Nederland, 2000
Productie: Pieter van Huystee Film
Regie/scenario/camera: Johan van der Keuken
Montage: Menno Boerema
Geluid: Noshka van der Lely
Kleur, 145 minuten
www.pvhfilm.nl
Информация по комментариям в разработке