Cinnabar moth - Tyria jacobaeae - Tígrisbursti - Krossfífilstígri - Jacobsvlinder - Медведица крестовниковая - Přástevník starčkový - Raupe Blutbär Jakobskrautbär - Sint-jacobsvlinder - Ecaille du Séneçon - Rautt og svart fiðrildi - Skordýr - on Ragwort - Senecio jacobaea - Brandbikar - Brunakambur - Krossfífill - Tjásufífill - Adult: Red and Grey wings - orange and black striped larvae feed mainly on Ragwort in small grups.- Krossfífilstígri er eitt eitraðasta fiðrildi I Englandi. Eggin eru gul, lirfan með svartar og appelsínugular þverrákir, púpan er rauð og fiðrildið svart með rauðum doppum og eldrauða flekki á afturvængjum. Lirfurnar nærast eingöngu á Krossfíflum af Senecio ætt og þá sérstaklega á Ragwort - Senecio jacobaea
Krossfífilstígri lifir á þurru landi með opnum gróðri, grýttu og sendnu, í vegköntum, gömlum malarnámum, á sandströndum o.s.frv. Einnig á rakara landi með vatnsbökkum og árfarvegum. Krossfífilsstígri er fyrst og fremst á ferli á daginn og flýgur helst í sólskini, gjarnan lágt yfir jörðinni og stuttar vegalengdir í einu. Annars situr hann í gróðrinum og fer sér hægt. Hann er einnig nokkuð á ferli í myrkri. Hann er tryggur kjörlendi sínu og lítið á ferðinni utan þess. Hann á það þó til að fara í útrás þegar vel gengur til að nema ný lönd. http://www.ni.is/poddur/slaedingar/po...
Fiðrildin fljúga frá lokum maí til seinnihluta júní. Eggjum er verpt neðan á blöð fæðuplöntunnar á meðan þau vaxa enn í kransi niðri við jörð í byrjun vaxtartímans. Fiðrildin verpa nefnilega það snemma að plönturnar hafa enn ekki náð að vaxa upp að neinu marki. Lirfurnar byrja á því að éta neðstu blöðin en færa sig ofar þegar þær stækka, allt upp í blómkörfuna. Tegundin lifir fyrst og fremst á krossfíflum (Senecio). Lirfur hafa einnig fundist á öðrum tegundum, t.d. hóffífli (Tussilago farfara), brenninetlu (Urtica dioica) og túnfíflum (Taraxacum). Lirfurnar halda sig oft margar saman þar til þær ná fullum vexti og eru þá afar áberandi í sínum skærlitaða beltabúningi. Þegar mikið verður af lifrum eru fæðuplönturnar étnar upp til agna og svelta þá margar til dauða. Lirfurnar eru eitraðar, eins og varnarlitur þeirra gefur til kynna, og eru því ekki étnar af öðrum. Þær taka nefnilega upp úr fæðuplöntunum pyrrolizidin-alkalóiða sér til varnar. Lirfurnar ná fullum vexti síðsumars og púpa sig í mosasverði eða undir steinum, eftir að hafa spunnið um sig gisinn hjúp. Lirfurnar eru flestar plöntuætur og naga laufblöð, rætur, fræ eða við og hafa fullkominn bitmunn. Sumar tegundanna eru því skaðvaldar á gróðri og plöntuafurðum. Einnig finnast tegundir sem leggjast á ull og skinn, eins og nefnt var hér áður um sum íslensku innanhússfiðrildin. Fullorðin lifa dýrin aðallega á blómasafa, ofþroskuðum ávöxtum eða á hunangsdögg blaðlúsa. Lesa meira : https://www.mbl.is/greinasafn/grein/5...
The cinnabar moth (Tyria jacobaeae) is a brightly coloured arctiid moth, found in Europe and western and central Asia. It has been introduced into New Zealand, Australia and North America to control poisonous ragwort, on which its larvae feed. The moth is named after the red mineral cinnabar because of the red patches on its predominantly black wings. Cinnabar moths are about 20mm long and have a wingspan of 32--42 mm. Cinnabar moths are day-flying insects. Like many other brightly coloured moths, it is unpalatable; the larvae use members of the genus Senecio as foodplants. Many members of the genus have been recorded as foodplants, but for long-term population success, the presence of the larger species such as ragwort is needed. Smaller plant species, such as groundsel, are sometimes used, but since the species lays its eggs in large batches, survival tends to be reduced. Newly hatched larvae feed from the underneath of ragwort leaves within the area of their old eggs. The larvae absorb toxic and bitter tasting alkaloid substances from the foodplants, and assimilate them, becoming unpalatable themselves. The bright colours of both the larvae and the moths act as warning signs, so they are seldom eaten by predators. An exception is among different species of Cuckoo which eat hairy and poisonous caterpillars including cinnabar moth larvae. Like several other Arctiidae moth larvae, the cinnabar caterpillars can turn cannibalistic. This can be due to lack of food, but they can eat other cinnabar larvae for no apparent reason. See more: http://en.wikipedia.org/wiki/Cinnabar...
One species that are totally reliant on Ragwort - Senecio jacobaea - for their survival is the Cinnabar Moth (Tyria jacobaeae). The Cinnabar is a UK Biodiversity Action Plan Species, its status described as common and widespread but rapidly declining. Which gives yet more evidence of Ragwort's important role in maintaining the country's biodiversity and a vitally important component of the native flora. See more: http://en.wikipedia.org/wiki/Senecio_...
I filmed this larave with Panasonic Lumix DMC- TZ40 camera.
Информация по комментариям в разработке