Скачать или смотреть حاتم قادری: «هر وضعیتی، حتی جنگ و نابودی، از بقای جمهوری اسلامی بهتر است!»

این محتوا توسط رسانه دیدبان تهیه و تدوین شده است. هدف ما در این ویدیو، ارائه یک روایت تصویری متفاوت، با استفاده از تکنیک‌های تدوین اختصاصی و گردآوری منابع صوتی معتبر بوده است.

حاتم قادری، استاد فلسفه سیاسی، در این گفتگو به تحلیل وضعیت بحرانی ایران در تقاطع اعتراضات داخلی، ساختار قدرت حاکم و تهدیدهای نظامی خارجی می‌پردازد. محورهای اصلی سخنان او به شرح زیر است:
۱. گذار خونین و دلایل سرکوب سازمان‌یافته
قادری معتقد است اتفاقات اخیر (دی‌ماه ۱۴۰۴) باعث شده که گذار در ایران بسیار خونین و سخت شود . او بر این باور است که کشتار معترضان سازمان‌یافته و از پیش طراحی شده بود و سه دلیل اصلی برای آن ذکر می‌کند:
پیشگیری از جبهه داخلی در صورت جنگ: حکومت با این کشتار قصد داشت مانع از این شود که در صورت وقوع جنگ، مردم به خیابان‌ها آمده و به نیروهای خارجی کمک کنند.
مرعوب کردن «ارتش گرسنگان»: با توجه به فروپاشی اقتصادی و فقر گسترده، حکومت با ایجاد رعب و وحشت تلاش کرد از خیزش طبقات فرودست جلوگیری کند.
وضعیت روحی رهبری: قادری معتقد است آقای خامنه‌ای به دلیل ناکامی‌های بزرگ، دیگر طاقت مخالفت ندارد و این مسئله در شدت سرکوب تأثیرگذار بوده است.
۲. شکاف در حاکمیت: هسته سخت و هسته نرم
او نظام را به دو بخش تقسیم می‌کند:
هسته سخت: این بخش که به شدت درگیر خون، سرکوب و فساد است، گذار را نمی‌پذیرد و تا آخرین لحظه می‌ایستد . آن‌ها به «امداد غیبی» و محاسبات موشکی خود دل بسته‌اند و تصور می‌کنند آمریکا و اسرائیل طاقت جنگ طولانی را ندارند.
هسته نرم: بخشی از حکومت که آماده امتیاز دادن به خارج و مسالمت نسبی با مردم است تا منافع اقتصادی خود را حفظ کند، اما در حال حاضر توسط هسته سخت به حاشیه رانده شده است .
۳. بن‌بست سیاسی و زوال مفهوم دولت
از نظر قادری، دولت به معنای کلاسیک آن در ایران دیگر موضوعیت ندارد و به یک نهاد اجرایی دست‌چندم زیر نظر بیت رهبری تبدیل شده است . او اشاره می‌کند که حکومت در عرصه دینی نیز شکست خورده و مردم از «دین مداحانه و روضه‌خوانه» عبور کرده‌اند. همچنین، او تأکید می‌کند که نظام با عدم پذیرش واقعیت‌های منطقه‌ای (مانند حضور اسرائیل) و پیگیری توهماتی مثل «نیروی پیشتاز ظهور»، خود را وارد یک بن‌بست خونین کرده است.
۴. احتمال وقوع جنگ و مداخله خارجی
قادری احتمال وقوع جنگ را بسیار بالا می‌داند و معتقد است:
برخلاف تصور حاکمان، جنگ با آمریکا به دلیل فناوری‌های پیشرفته آن‌ها طولانی نخواهد بود.
او اگرچه با مداخله نظامی موافق نیست، اما حس استیصال مردم را که باعث شده به حضور خارجی برای تغییر حکومت دل ببندند، درک می‌کند و با آن همدلی دارد.
او هشدار می‌دهد که جنگ می‌تواند منجر به نابودی زیرساخت‌ها و تأسیسات ملی شود.
۵. نقد اپوزیسیون و آینده پیش‌رو
او از عدم وجود وفاق اجتماعی و شکست در تشکیل یک پارلمان ائتلافی میان نیروهای مخالف (پادشاهی‌خواهان، کردها، جمهوری‌خواهان و...) انتقاد می‌کند. در نهایت، قادری تصویر روشنی از آینده ترسیم نمی‌کند و می‌گوید آینده پس از جمهوری اسلامی لزوماً بلافاصله درخشان نیست، اما تأکید می‌کند که هر وضعیتی از بقای جمهوری اسلامی بهتر خواهد بود؛ چرا که این نظام عامل اصلی تمامی نابهسامانی‌ها و کشتارهای فعلی است.