Скачать или смотреть တရုတ်ရုပ်ရှင်တွေ တရုတ်ကားတွေ ဘာဖြစ်သွားလဲ

တရုတ်ရုပ်ရှင်လောကရဲ့ အလှည့်အပြောင်းကို သေသေချာချာ သတိထားမိတဲ့သူတွေသိပါတယ်။ တကယ်တမ်းပြောရရင် ဂျက်လီရဲ့ "ဟီးရိုး" (Hero - ၂၀၀၂) ထွက်လာတဲ့အချိန်ဟာ တရုတ်ရုပ်ရှင်လောကရဲ့ လမ်းကြောင်းပြောင်းသွားတဲ့ "အချိုးအကွေ့" လို့တောင် သမိုင်းပညာရှင်တွေက သတ်မှတ်ကြပါတယ်။

အဲဒီမတိုင်ခင်တုန်းက တရုတ်ရုပ်ရှင်တွေဟာ နွမ်းပါးတဲ့ ကျေးလက်ဘဝတွေ၊ ယဉ်ကျေးမှုတော်လှန်ရေးရဲ့ ဒဏ်ရာဒဏ်ချက်တွေကို ရဲရဲတင်းတင်း ဖော်ပြတဲ့ အနုပညာကားတွေ အများကြီး ထွက်ခဲ့ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ "ဟီးရိုး" က စပြီးတော့ "တာ့ဖျမ်" (Dapian) လို့ခေါ်တဲ့ "ရုပ်ရှင်ကားကြီး" (Blockbuster) ခေတ်ကို စတင် မိတ်ဆက်လိုက်ပါတယ်။ အဲဒီအချိန်ကစပြီး ရုပ်ရှင်ဆိုတာ အနုပညာသက်သက် မဟုတ်တော့ဘဲ နိုင်ငံတော်ရဲ့ ပုံရိပ်ကို တည်ဆောက်တဲ့ ယန္တရား၊ ငွေကြေး အမြောက်အမြား ရှာဖွေပေးနိုင်တဲ့ စီးပွားရေး လုပ်ငန်းတစ်ခု ဖြစ်သွားခဲ့ပါတယ်။

ဒီပြောင်းလဲမှုကို အထင်ရှားဆုံး မြင်နိုင်တာကတော့ ဒါရိုက်တာ "ကျန်ရိမို" (Zhang Yimou) ကိုယ်တိုင်ပါပဲ။ သူအရင်ရိုက်ခဲ့တဲ့ "To Live" (အသက်ရှင်ခြင်း) ဆိုတဲ့ကားမှာဆိုရင် တရုတ်ကွန်မြူနစ်ပါတီရဲ့ အမှားတွေကို ထောက်ပြလို့ ပြည်တွင်းမှာ ပြခွင့်ပိတ်ခံခဲ့ရဖူးပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ "ဟီးရိုး" ရောက်တဲ့အခါကျတော့ အစိုးရကြိုက်မယ့် "စည်းလုံးညီညွတ်ရေး" မူဝါဒကို ဦးစားပေးပြီး ရိုက်ပြလိုက်တော့မှ အစိုးရရဲ့ အချစ်တော် ဖြစ်သွားခဲ့တာပါ။ အဲဒီအချိန်ကစပြီး တခြား ဒါရိုက်တာတွေကလည်း "ဪ... ဒီလို ခမ်းခမ်းနားနား ရိုက်မှ၊ အစိုးရအကြိုက် လိုက်မှ၊ နာမည်ကြီး မင်းသားမင်းသမီးတွေ သုံးမှ ငါတို့ ရပ်တည်လို့ ရမှာပါလား" ဆိုပြီး သဘောပေါက်သွားကြတာ ဖြစ်ပါတယ်။