🩺 Tıp Asistanlığının Görünmez Yükü ve Mesleki Baskılar
#asistanhekim #bezdirme#tıpeğitimi
Boğazımda düğüm, sus diyorlar bana
Adımı küçültüp sığdırdılar odaya
Her sert cümlede biraz eksiliyorum ben
adım “ASİSTAN”, soyadım “sus”.
Bağırmak güç mü, yoksa korku mu bu?
Genç olmak suç mu, söyleyin bana?
kafamın içi sen yokken de mahkeme gibi
Genç olmak suç mu, söyleyin bana?
Sorun ben miyim gerçekten?
Sen incelemeye başla kendinden!
Yoksa aynayı mı kırdınız?
Her “yeter” dediğim anda
Beni fazla mı saydınız?
YETER!
Kendimden eksilmem.,
YETER!
Sesimden vazgeçmem.
Bağırman güç değil, anla bunu
Ben Susmam, HÜKMETME!
YETER!
Kendimden eksilmem.,
YETER!
Sesimden vazgeçmem.
Bağırman güç değil, anla bunu
Ben Susmam, HÜKMETME!
Boğazımda düğüm olmuş, emir kipleri
Pis gülüşlerinin arkasında saklı zehirleri
Sustukça büyüyor odanın duvarları
Ama hâlâ buna kalkmış, EĞİTİM diyor!!
Sustum diye uslu, konuştum diye asi
Eğitim demekti bu değil mi hay aksi!
Mesleği öğrenmek en büyük arzum ama
Kendimden vazgeçmem, bu eski düzenin SESİ!
Bezdirme dediğin görünmez bir yangın
İçten içe yakar insanı, kalmaz şanın
Görmezden gelmek sessiz şiddet
ben varım ama yer kaplamamalıyım!
özgeçmişimde yazmaz sabrım
görüyor musunuz? büyüyen bir çığlığım..
Güçlü ol dediniz kal sessiz
Boyun eğmem, kendimi kaybetmem!
Güçlü olmak buysa eğer
Neden her gün biraz azalırım?
Güç dediğiniz şey buysa eğer
Neden kendime karşı savaşırım?
YETER!
Kendimden eksilmem.,
YETER!
Sesimden vazgeçmem.
Küçülttükçe büyüdük
Bastırdıkça çoğaldık.
Gülüşleri pasif-agresif,
cümleleri iğneli tel.
Şaka diye bıraktıkları cümle
gece üçte uyanıp tekrar ediyor kendini.
YETER!
Kendimden eksilmem.,
YETER!
Sesimden vazgeçmem.
Bağırman güç değil, anla bunu
Ben susarsam hükmedersin.
YETER!
Kendimden eksilmem.,
YETER!
Sesimden vazgeçmem.
Bağırman güç değil, anla bunu
Ben susarsam hükmedersin.
YETER!
Kendimden eksilmem.,
YETER!
Sesimden vazgeçmem.
Bağırman güç değil, anla bunu
Ben susarsam hükmedersin.
YETER!
Kendimden eksilmem.,
YETER!
Sesimden vazgeçmem.
Bağırman güç değil, anla bunu
Ben susarsam hükmedersin.
Boğazımda düğüm, sus diyorlar bana
Adımı küçültüp sığdırdılar odaya
Her sert cümlede biraz eksiliyorum ben
adım “ASİSTAN”, soyadım “sus”.
Bağırmak güç mü, yoksa korku mu bu?
Genç olmak suç mu, söyleyin bana?
kafamın içi sen yokken de mahkeme gibi
Genç olmak suç mu, söyleyin bana?
Sorun ben miyim gerçekten?
Sen incelemeye başla kendinden!
Yoksa aynayı mı kırdınız?
Her “yeter” dediğim anda
Beni fazla mı saydınız?
YETER!
Kendimden eksilmem.,
YETER!
Sesimden vazgeçmem.
Bağırman güç değil, anla bunu
Ben Susmam, HÜKMETME!
YETER!
Kendimden eksilmem.,
YETER!
Sesimden vazgeçmem.
Bağırman güç değil, anla bunu
Ben Susmam, HÜKMETME!
Boğazımda düğüm olmuş, emir kipleri
Pis gülüşlerinin arkasında saklı zehirleri
Sustukça büyüyor odanın duvarları
Ama hâlâ buna kalkmış, EĞİTİM diyor!!
Sustum diye uslu, konuştum diye asi
Eğitim demekti bu değil mi hay aksi!
Mesleği öğrenmek en büyük arzum ama
Kendimden vazgeçmem, bu eski düzenin SESİ!
Bezdirme dediğin görünmez bir yangın
İçten içe yakar insanı, kalmaz şanın
Görmezden gelmek sessiz şiddet
ben varım ama yer kaplamamalıyım!
özgeçmişimde yazmaz sabrım
görüyor musunuz? büyüyen bir çığlığım..
Güçlü ol dediniz kal sessiz
Boyun eğmem, kendimi kaybetmem!
Güçlü olmak buysa eğer
Neden her gün biraz azalırım?
Güç dediğiniz şey buysa eğer
Neden kendime karşı savaşırım?
YETER!
Kendimden eksilmem.,
YETER!
Sesimden vazgeçmem.
Küçülttükçe büyüdük
Bastırdıkça çoğaldık.
Gülüşleri pasif-agresif,
cümleleri iğneli tel.
Şaka diye bıraktıkları cümle
gece üçte uyanıp tekrar ediyor kendini.
YETER!
Kendimden eksilmem.,
YETER!
Sesimden vazgeçmem.
Bağırman güç değil, anla bunu
Ben susarsam hükmedersin.
YETER!
Kendimden eksilmem.,
YETER!
Sesimden vazgeçmem.
Bağırman güç değil, anla bunu
Ben susarsam hükmedersin.
YETER!
Kendimden eksilmem.,
YETER!
Sesimden vazgeçmem.
Bağırman güç değil, anla bunu
Ben susarsam hükmedersin.
YETER!
Kendimden eksilmem.,
YETER!
Sesimden vazgeçmem.
Bağırman güç değil, anla bunu
Ben susarsam hükmedersin.
Söz/Müzik: Maviem Ensemble
25.02.2026
Sunulan metin, tıp asistanlarının uzmanlık eğitimi sürecinde karşılaştıkları mesleki ve psikososyal zorlukları kapsamlı bir şekilde ele almaktadır. Genç hekimlerin katı bir kurumsal hiyerarşi altında ezildiği vurgulanırken, uzun çalışma saatlerinin getirdiği fiziksel yorgunluk ve yoğun psikolojik baskı ön plana çıkarılmaktadır. Makalede, mentorluk eksikliği ve yetersiz iş-yaşam dengesi nedeniyle asistanların mesleki kimlik krizi ve duygusal tükenmişlik riskiyle karşı karşıya olduğu belirtilmektedir. Bu süreçte doktorların hem karar verme yetilerinin kısıtlandığı hem de sosyal ilişkilerinin zarar gördüğü açıkça ifade edilmektedir. Sonuç olarak metin, asistan hekimlerin çalışma koşullarını iyileştirmek için destekleyici mekanizmaların ve yapısal düzenlemelerin gerekliliğini savunmaktadır.
Информация по комментариям в разработке