Скачать или смотреть Przypadek przypisywany Strzydze — Objawy ignorowane do 19 roku życia. (1811, Iwonicz-Zdrój)

📌 Zasubskrybuj kanał po więcej słowiańskich historii grozy:
   / @słowiańskie-historie-grozy  

Dziękuję, że tu jesteś, to przyjemność dzielić się z Tobą moimi historiami.

Oryginalna historia i narracja napisana przez twórcę kanału.
Narracja prowadzona za pomocą technologii głosu syntetycznego, aby zachować ton i atmosferę opowieści.

Jeśli Ci się spodoba, rozważ polubienie, skomentowanie, subskrypcję i udostępnienie jej rodzinie i znajomym.


Styczeń tysiąc osiemset jedenastego roku. W odizolowanym młynie na skraju lasów Beskidu Niskiego rodzi się dziecko, które nigdy nie zapłakało. Zofia Kamińska przychodzi na świat z oznakami, o których akuszerka nigdy nie odważy się mówić głośno. Dziecko śpi z otwartymi oczami. Zwierzęta umierają w jej obecności. Ludzie szepczą.
To nie jest historia o potworze. To tragedia dziewczyny, która wiedziała, że coś w niej jest nie tak, ale nigdy nie rozumiała dlaczego. Dziewczyny, która pisała w swoim dzienniku: "Modlę się, żeby Bóg mnie zabrał całą, gdy przychodzi noc. Ale rano wciąż tu jestem."
Jej ojciec powiesił się w stodole. Jej niemowlęcy brat zmarł bez wyraźnej przyczyny. Jej narzeczony zmarł na tajemniczą chorobę tydzień przed ślubem. A pod podłogą starego młyna znaleziono kości zwierząt i fragment dziecięcej koszulki.
Czy Zofia była winna? Czy to choroba, której dziewiętnasty wiek nie potrafił nazwać? Czy społeczność stworzyła potwora z chorej dziewczynki? A może stara akuszerka miała rację, mówiąc, że niektóre dzieci rodzą się "niedokończone" - że Bóg nie zdążył zabrać z nich wszystkiego, co zwierzęce?
W nocy dwudziestego trzeciego września tysiąc osiemset trzydziestego pierwszego roku Zofia Kamińska zniknęła bez śladu. Miała dziewiętnaście lat. Nikt nigdy jej nie odnalazł.
Jej dziennik odkryto dopiero sto trzydzieści dwa lata później, w starym kufrze na strychu. Ostatni wpis brzmiał po prostu: "Przepraszam."
Historia oparta na fikcyjnych dokumentach archiwalnych, ale osadzona w autentycznych lokacjach - Iwonicz-Zdrój, strumień Iwonka, lasy Beskidu Niskiego. Realistyczny obraz życia w Galicji pod zaborem austriackim. Brak elementów nadprzyrodzonych. Tylko cisza, tajemnica i pytania, na które nigdy nie poznamy odpowiedzi.
Prawdziwy horror nie potrzebuje krzyków. Wystarczy milczenie i ciężar sekretów, które zabiera się do grobu.

#polska #poland #horror #horrorpsychologiczny #opowiescigrozy #mrocznehistorie #grozaslowianska