Скачать или смотреть مسجدسوزی، وقتی جای آزارگر و قربانی عوض می‌شود یا «آزار واکنشی» چیست؟

بعضی وقت‌ها آزارگر در یک رابطه سمی، برای نشان دادن خود در جایگاه مظلوم و قربانی، یکی از ویرانگرترین ابزارهایش استفاده می‌کند: آزار واکنشی.

برای ساخت روایتی که در آن او، فرد قربانی آزار است، طرف دیگر رابطه، یعنی فرد آزاردیده هدف کمپین تخریب شخصیت قرار می‌گیرد. تا نشان دهد که او بیمار روانی است، معتاد و الکلی شده و به زندگی مشترک اهمیتی نمی‌دهد.

این روایت یک سند می‌خواهد و برای آن، آزارگر، بخصوص در نزدیکی پایان رابطه، وقتی می‌بیند حنایش دیگر رنگی ندارد، زندگی را برای طرف دیگر جهنمی‌تر می‌کند. هدف این است که او واکنشی نشان بدهد. از این واکنش اغلب صدا، فیلم و تصویر گرفته می‌شود.

بعد تاریخ زندگی مشترک این دو از لحظه واکنش به بعد دنبال می‌شود و هرچه پیش از آن اتفاق افتاده، نادیده گرفته می‌شود.

این فرمول سمی را جمهوری اسلامی در تصویری بزرگ‌تر استفاده می‌کند که در آن حکومت در جایگاه مظلوم و قربانی در مواجه با «تروریست‌های آموزش دیده اسرائیل و آمریکا» قرار گرفته و سندی که می‌خواهند نگاه جهان به آن خیره باشد، سوختن مسجدهاست.

فارغ از اینکه در سابقه تاریخی این حکومت از انفجار در حرم امام رضا تا قتل در ماه حرام در سرکوب عاشورای ۱۳۸۸ تا تیراندازی به نمازگزاران در سیستان و بلوچستان دیده می‌شود. ولی می‌خواهند تاریخ از لحظه سوختن مسجدها شروع شود.

با مقایسه این شیوه بازنویسی تاریخ جمهوری اسلامی یک ویدیوی بلند در یوتیوب پست کردم. این نسخه کوتاه و مقدمه‌ای است بر آنچه گفته شد.

نظر شما چیست؟ واکنش شما به مسجدسوزی‌ها و روایت‌سازی‌های حکومت چیست؟