Скачать или смотреть Mam 99,5 roku… Muszę ci coś powiedzieć, zanim odejdę

W tym filmie mówi mężczyzna, który ma dziewięćdziesiąt dziewięć i pół roku. Nie daje rad motywacyjnych i nie udaje, że jest mądrzejszy niż jest. Po prostu szczerze dzieli się tym, co zrozumiał o życiu — w wieku, w którym większość masek dawno już opadła.

Wraca pamięcią do dzieciństwa pod Krakowem, do lat okupacji i strachu, do utraty bliskich podczas wojny, do długiego życia małżeńskiego pełnego prawdziwych chwil, do dekad ciężkiej pracy, do kłótni która trwała za długo i pojednania, które przyszło niemal za późno. Przez te wszystkie opowieści dochodzi do wniosków prostych, ale boleśnie celnych: to co najbardziej boli na starość, to nie zło które się wyrządziło — lecz dobro, które się odkładało. Słowa, których się nie powiedziało. Ludzie, do których się nie zadzwoniło. Miłość, którą się miało i nie zdążyło oddać.

To nie jest film motywacyjny. To cicha spowiedź człowieka, który patrzy na ciebie z perspektywy prawie stu lat przeżytego życia i prosi cię tylko o jedno: przestań odkładać swoje życie na później. Jeśli unikasz ważnych rozmów, czekasz na odpowiedni moment, albo żyjesz głównie w jutrzejszym dniu — te dwadzieścia minut może zmienić to, jak postrzegasz czas, rodzinę i własne wybory.

Tagi: mądrość starszych, historia życia, doświadczenie życiowe, spowiedź starego człowieka, sens życia, lekcje życiowe, żal i pojednanie, polskie storytelling, starość i mądrość, narracja pierwszoosobowa, rodzina i czas, wzruszający film, przed śmiercią, rady od stulatka