Söz: Engin
Küf sözleri ile;
Ömür dediğin yük, omzumda kambur olur,
Her dostluk yarım kalır, her gülüş kundur olur.
Zaman bana değil, kendi çıkarına sadık,
Ne anı var gerçek, ne de yarın sağlıklı.
Kalemimden damlar pas, kağıt tutar izimi,
Hayallerim kırık dökük, çöpe atar geçmişim.
Gözlerimde dert var, bakışımda soğukluk,
Dilime zincir vurur hayat, susarım çoğunluk.
Küf tutar umutlar, rutubetli raflarda,
İnsan dediğin satılır, üç kuruşluk pazarda.
Yalnızlık esir alır, kaçamazsın kendinden,
Yaşarken de ölürsün, bilmezsin aslında sen.
Gözüm gördü ihanet, kulağım duydu yalan,
Kalbim mezar taşı, üstünde paslı bir zaman.
Sırtımda iz bıraktı bıçak gibi hatıralar,
Ben sustum, içimde bağırır binbir paramparça yar.
Çocukken düşlerim vardı, hepsi küle karıştı,
Büyüdükçe öğrendim: dostluk bile yarıştı.
Her tebessüm hesaplı, her adımda bir tuzak,
Hayat bana öğretti: güvenmek en büyük yasak.
Küf tutar umutlar, rutubetli raflarda,
İnsan dediğin satılır, üç kuruşluk pazarda.
Yalnızlık esir alır, kaçamazsın kendinden,
Yaşarken de ölürsün, bilmezsin aslında sen.
Son sözüm yazılmadan biter bu defter,
Benim hikâyem küflenmiş, çöker raflardan eser.
Sarkastik bir tebessüm bırakır dudaklarıma,
Ben yaşarken gömüldüm, kimse dokunmaz yarama.
Информация по комментариям в разработке