Скачать или смотреть Stacja XII - Pan Jezus umiera na krzyżu

XII. JEZUS UMIERA NA KRZYŻU


Jezus oddaje życie. Nie dlatego, że ktoś Mu je zabiera. Sam mówi:


„Nikt Mi życia nie odbiera, lecz Ja sam z siebie je oddaję” (J 10,18).


To nie jest bezsilność. To jest decyzja Syna, który całkowicie ufa Ojcu.


Jezus składa siebie w ofierze.
Za mnie.
Za moje życie.
Za mój grzech.


Oddaje wszystko. Bez reszty. Bez zabezpieczeń.


I tu objawia się droga ucznia. Odpowiedzią na tę ofiarę nie jest tylko wdzięczność ani wzruszenie. Odpowiedzią jest oddanie siebie Ojcu, tak jak Jezus oddał siebie Ojcu.


Uczeń nie idzie obok tej drogi. Uczeń idzie nią do końca.


Tu rodzi się prawdziwa wolność. Nie jako dowolność. Nie jako robienie tego, co chcę. Ale jako decyzja, by powierzyć swoje życie Temu, o którym wiem, że mnie kocha i że mnie zbawia.


To jest wolność, która wybiera zaufanie.


Bóg, prowadząc mnie tą drogą, nigdy nie zaprasza mnie do śmierci dla dobra, dla miłości, dla radości, dla tego, co mnie rozwija. On zaprasza mnie do umierania dla grzechu, dla kłamstwa o mnie samym, dla tego, co prowadzi do śmierci wiecznej.


Śmierć Jezusa nie niszczy życia. Ona je otwiera. Jeśli przyjmę Jego ofiarę, pozwalając, by moje życie zostało oddane Ojcu razem z Nim, wtedy zaczyna się nowe życie. Nie moje – Jego we mnie.


Pytanie w drodze:
Czy chcę przyjąć ofiarę Jezusa nie tylko jako coś „za mnie”, ale jako drogę ucznia, na której oddaję swoje życie Ojcu, by mnie zbawił i poprowadził ku życiu?