Yakında başlayacak canlı yayınlar için diğer kanalımız :🔽
/ @hikayecitv
Emir Sultan hazretleri Osmanlı'nın kuruluş devrinde Bursa'da yaşamış tefsîr, hadîs, kelâm âlimi ve mutasavvıftır. Seyyid olup, soyu Peygamber Efendimiz'in (sallallahu aleyhi ve sellem) torunu Hz. Hüseyin'e (r.a) dayanır.
Buhara’da doğdu. Asıl adı Şemseddin Muhammed’dir. Seyyid olduğu için “Emîr”, çömlekçilik yaparak geçimini sağladığı için “Külâl” unvanları verilen ve Emîr Külâl diye tanınan babası Seyyid Ali Buhara’nın tanınmış mutasavvıflarındandır.
On yedi on sekiz yaşlarında iken babası vefat eden Şemseddin Muhammed, bir süre çömlekçilik yaptıktan sonra mutasavvıflarla hacca gitmek üzere Buhara’dan ayrıldı. Birkaç yıl Medine’de kaldıktan sonra Bağdat’a uğrayarak tezkire müellifi Âşık Çelebi’nin ceddi Seyyid Muhammed en-Nattâ’nın misafiri oldu. Ardından onunla birlikte Anadolu’ya geçti. Karaman, Niğde, Hamîd-ili, Kütahya ve İnegöl yoluyla Bursa’ya gitti.
Bursa’da şöhreti kısa zamanda yayılan Şemseddin Muhammed giderek şehrin en çok saygı gören şahsiyetlerinden biri haline gelir; Emîr Sultan veya Emîr Seyyid adlarıyla anılmaya, ulemâ ve meşâyih arasında da itibar görmeye başlar. Zahir ilimleri sahasında kendisini imtihana çekmek isteyen Molla Fenârî, Molla Yegân, Alî-i Rûmî gibi âlimlerin onun mânevî gücü karşısında bir süre ağız açamadıkları ve onlarla giriştiği tartışmadan başarıyla çıktığı şeklindeki rivayetlerden onun bu âlimlerle yakın münasebeti olduğu anlaşılmaktadır. Emîr Sultan bu yıllarda Molla Fenârî’den Sadreddin Konevî’nin Miftâḥu’l-ġayb’ını okuyup istinsah etmiş ve bu nüshaya Molla Fenârî bir icâzetnâme yazmıştır
Molla Fenârî gibi bazı büyüklerin de yardımıyla Emîr Sultan, Yıldırım Bayezid’in Timur tarafından gönderilen elçileri öldürtmesine engel oldu. Ankara Savaşı’nın ardından Bursa’nın Timur ordusu tarafından işgali sırasında Molla Fenârî ve İbnü’l-Cezerî ile birlikte Emîr Sultan da Kütahya’da bulunan Timur’un huzuruna götürüldü. Bir süre sonra serbest bırakılarak yine Molla Fenârî ile birlikte Bursa’ya döndü. II. Murad’ın, amcası Mustafa Çelebi’ye karşı sürdürdüğü mücadelede hükümdarın yanında yer aldı. Mustafa Çelebi büyük bir kuvvetle Bursa’ya yaklaşırken padişahın Emîr Sultan’a başvurup amcasına karşı yürüttüğü mücadelede onun sözlerinden cesaret aldığı, olaydan sonra kendisine daha çok bağlandığı, huzurunda diz çöküp oturduğu rivayet edilir.
Emir Sultan, 25–26 yaşlarındayken Yıldırım Bayezıd’ın kızı Hundi Fatma Sultan hanımla evlenmiştir. Bu evliliğin hikmeti ise, her ikisinin de gördüğü rüyadır. Her ikisinin de rüyasında Peygamberimiz(s.a.v) onları birbirine nikahlamıştır. Molla Fenari’nin aracılığı ile nikâh kıyılır. Onun deyimiyle Allah resulü (sallallahu aleyhi ve sellem) ve Osmanoğulları dünür oluyordu.
Edirne civarında fetihte olan Yıldırım Bayezid’in bu karardan haberi yoktur. Nikâhları kıyılıp evlendikten kısa bir süre sonra, saraydan biri, muharebe için balkanlarda seferde bulunan padişaha; “-Kızınız bir gece kaçıp, zelil, fakir bir dervişe vardı.” diyince padişah sinirlenir ve her ikisinin de öldürülmesi için askerler görevlendirir.
Bu sıralarda Bursa kadısı olan Molla Fenarî, Yıldırım Bayezıd’a bir mektup yazarak durumu bildirir. Emir Sultan Hazretlerinin kerametlerinden, Hazreti Peygamber’in torunu olduğundan, Peygamber’e dünür olmanın herkese nasip olmayacağından, böyle ulu bir zatın Bursa’ya gelmesinin bir şeref ve İslam ehli için mutluluk vesilesi olduğundan bahseder. Aleyhinde söylenen sözlerin de kötü niyetli kişilerce uydurulmuş olduğunu belirtir.
Aradan günler geçip Osmanlı ordusu muzaffer olarak Bursa’ya döndüğünde karşılayıcılar arasında, o sırada Yıldırım’ın kızı ile evlenmiş bulunan Emîr Sultan Hazretleri de vardı. Bâyezîd Han, atından inip Emîr Sultan ile musâfahalaşırken onunla gözgöze geldi ve bu genç zâtın harp meydanında yaraları saran kimse olduğunu anladı. Ardında da mânidar bir şekilde:
“–O el çabukluğu ne idi?” dedi. Emîr Sultan, tevâzû ve mahviyet içinde:
“–Sultânım! Kur’ân-ı Kerîm’de buyurulan: «Allâh’ın kudret eli, onların elleri üzerindedir!» (el-Feth, 10) beyânı vechile, Allah için hiçbir güçlük yoktur!..” dedi. Yıldırım tekrar sordu:
“–Ya o mendil!” Emîr Buhârî Hazretleri, tebessümle cevap verdi:
“–Devletlü babacığım! Yarısı cebimdedir. Ben de damadınız Şemsüddîn Buhârî’yim...” Bundan büyük memnûniyet duyan Sultan Bâyezîd Han, Emîr Sultân’ın nurlu çehresine bir daha baktı ve:
“–Kale kapısını açan o yiğit de sendin değil mi?”dedi. Emîr Sultan, bu suâle tatlı bir sükût ile mukâbele etti. Sonra biri dünya, diğeri âhiret sultânı olan bu iki büyük şahsiyet kucaklaşıp Cenâb-ı Hakk’a hamd ve şükürde bulundular
#bursa #evliya #ibrahimsoydanerden
Информация по комментариям в разработке