Скачать или смотреть Cinnabar moth larave - Eitruð fiðrildalirfa - Tígrisbursti - Lágvængja - Fiðrildi

Cinnabar - Tyria jacobaeae - Jakobs-Greiskraut - Jakobs-Kreuzkraut - Tígrisbursti - Krossfífilstígri - Jacobsvlinder - Медведица крестовниковая - Přástevník starčkový - Raupe Blutbär Jakobskrautbär - Sint-jacobsvlinder - Ecaille du Séneçon - Fiðrildalirfur - Schmetterlingsraupe vom Jakobskrautbär - Adult: Red and Grey wings - orange and black striped larvae feed mainly on Ragwort in small grups. Cinnabar kvenfiðrildi verpir um 300 gulum eggjum á laufblöð - Brandbikar - Krossfífils - þar sem lirfurnar nærast og þroskast. Hærðar lirfurnar sem verða 30. mm á lengd eru þverröndóttar svartar og appelsínugular sem eru viðvörunarlitur um að þær séu fuglum hættulegar til átu. Lirfurnar sem eru ónæmar fyrir eitrinu éta laufblöðin plantnanna upp til agna sér til lífsviðurværis og safna biturt bragðandi alkaloid eiturefnunum í líkama sinn án þess að drepast af því sjálfar. Eitrið gerir þær skelfilega bragðvondar og láta fuglar þær algerlega vera. Eitrið ferðast með lirfunni í gegnum púpunarferlið yfir í fullþroskað fiðrildi sem gerir það að einu eitraðasta fiðrildi Englands.


Krossfífilstígri lifir á þurru landi með opnum gróðri, grýttu og sendnu, í vegköntum, gömlum malarnámum, á sandströndum o.s.frv. Einnig á rakara landi með vatnsbökkum og árfarvegum. Krossfífilsstígri er fyrst og fremst á ferli á daginn og flýgur helst í sólskini, gjarnan lágt yfir jörðinni og stuttar vegalengdir í einu. Annars situr hann í gróðrinum og fer sér hægt. Hann er einnig nokkuð á ferli í myrkri. Hann er tryggur kjörlendi sínu og lítið á ferðinni utan þess. Hann á það þó til að fara í útrás þegar vel gengur til að nema ný lönd. http://www.ni.is/poddur/slaedingar/po...


Fiðrildin fljúga frá lokum maí til seinnihluta júní. Eggjum er verpt neðan á blöð fæðuplöntunnar á meðan þau vaxa enn í kransi niðri við jörð í byrjun vaxtartímans. Fiðrildin verpa nefnilega það snemma að plönturnar hafa enn ekki náð að vaxa upp að neinu marki. Lirfurnar byrja á því að éta neðstu blöðin en færa sig ofar þegar þær stækka, allt upp í blómkörfuna. Tegundin lifir fyrst og fremst á krossfíflum (Senecio). Lirfur hafa einnig fundist á öðrum tegundum, t.d. hóffífli (Tussilago farfara), brenninetlu (Urtica dioica) og túnfíflum (Taraxacum). Lirfurnar halda sig oft margar saman þar til þær ná fullum vexti og eru þá afar áberandi í sínum skærlitaða beltabúningi. Þegar mikið verður af lifrum eru fæðuplönturnar étnar upp til agna og svelta þá margar til dauða. Lirfurnar eru eitraðar, eins og varnarlitur þeirra gefur til kynna, og eru því ekki étnar af öðrum. Þær taka nefnilega upp úr fæðuplöntunum pyrrolizidin-alkalóiða sér til varnar. Lirfurnar ná fullum vexti síðsumars og púpa sig í mosasverði eða undir steinum, eftir að hafa spunnið um sig gisinn hjúp.

Lirfurnar eru flestar plöntuætur og naga laufblöð, rætur, fræ eða við og hafa fullkominn bitmunn. Sumar tegundanna eru því skaðvaldar á gróðri og plöntuafurðum. Einnig finnast tegundir sem leggjast á ull og skinn, eins og nefnt var hér áður um sum íslensku innanhússfiðrildin. Fullorðin lifa dýrin aðallega á blómasafa, ofþroskuðum ávöxtum eða á hunangsdögg blaðlúsa. : http://www.mbl.is/greinasafn/grein/56...

I filmed this larave with Panasonic Lumix DMC- TZ20 camera.