Stanisław Brudny, Irena Jun, Wiesław Kępiński, Zbigniew Rymarz mają energię, wewnętrzny żar, poczucie humoru, nieustający głód nowych wyzwań i… 80 lat na karku. Jaki jest ich patent na młodość? Co robią, by mimo lat czuć smak i sens? Opowiadają o tym w kampanii towarzyszącej premierze książki „Małe eksperymenty ze szczęściem. Sekretny dziennik Hendrika Groena, lat 83 i ¼”!
IRENA JUN, lat 80 i ½ – rozmiłowana w poezji aktorka, uznana za jedną z najlepszych odtwórczyń ról beckettowskich na świecie. Z niespożytą energią wprowadza w świat słowa kolejne pokolenia ludzi teatru. W zespole warszawskiego Teatru Studio od samego początku. Aktorka Szajny i Grzegorzewskiego, współpracuje też z twórcami młodszego pokolenia: Mariuszem Trelińskim, Agnieszką Glińską, a ostatnio z Teatrem Malabar Hotel. Stworzyła wiele kreacji w Teatrze Polskiego Radia, za co nagrodzono ją Splendorem Splendorów. Prowadzi Jednoosobowy Teatr Poezji, w którym zaraża miłością do poezji kolejne pokolenia widzów. Za swoje poetyckie monodramy nagradzana w kraju i za granicą. Nikt tak jak ona nie mówi „Pana Tadeusza” po francusku.
STANISŁAW BRUDNY, lat 86 – aktor, który uwielbia podróże i poszukiwania nowych smaków. Wciąż ma apetyt na życie. Aktorstwo jest dla niego rzemiosłem. Od 44 lat w zespole warszawskiego Teatru Studio, ale można go podziwiać nie tylko tam – ostatnio brał udział
w spektaklach Teatru Żydowskiego i Och-Teatru. Zagrał ponad 120 ról teatralnych. Współpracował z najwybitniejszymi reżyserami teatralnymi i filmowymi, w tym z Agnieszką Glińską, Władysławem Pasikowskim, Piotrem Dumałą, Jerzym Grzegorzewskim, Andrzejem Wajdą, Józefem Szajną. Jego głos znają wszyscy wielbiciele „Gumisiów” i „Było sobie życie”. Na kreskówkach, których bohaterom użyczył głosu, wychowało się już kilka pokoleń Polaków. Urodził się w Pilznie, które do dziś jest mu bardzo bliskie.
WIESŁAW KĘPIŃSKI, lat 83 i ½ – miłośnik pięknych kobiet, dobrych trunków, bywalec warszawskiej kawiarni Literatka. Twardy, silny mężczyzna. Jako 14-latek cudem przeżył powstanie warszawskie. Miał być 61 ofiarą egzekucji przeprowadzonej 5 sierpnia 1944 roku przez hitlerowców na Woli. Udało mu się uciec. Jego rodzice oraz część rodzeństwa zginęli. Po wojnie dał ogłoszenie do „Expressu Wieczornego” poszukując rodziny zastępczej. Na jego prośbę odpowiedzieli Jarosław i Anna Iwaszkiewiczowie. Od 1947 roku przez 8 lat mieszkał na Stawisku, a Jarosław Iwaszkiewicz traktował go jak syna – edukował, podsuwał lektury, rozbudzał zainteresowanie teatrem, kinem, kulturą. Większość zawodowego życia Wiesław Kępiński związany był z Telewizją Polską. Swoje wspomnienia z przedwojennej i okupowanej Warszawy opisał w wydanej w 2006 roku książce „Sześćdziesiąty pierwszy”. Dziś mieszka na warszawskim Muranowie.
ZBIGNIEW RYMARZ, lat 88 i ½ – pianista, kompozytor, mistrz dobrego stylu. Wie wszystko na temat kabaretowego i artystycznego życia Warszawy czasów międzywojennych. Zna dziesiątki anegdot, współpracował z największymi gwiazdami polskiej sceny od Mieczysława Fogga, przez Renę Rolską po Jaremę Stępowskiego. Studiował stomatologię, ale ostatecznie wybrał filologię polską. Jednocześnie uczył się w konserwatorium w Poznaniu, u profesora Zygmunta Sitkowskiego. Jako akompaniator debiutował w styczniu 1948 roku w poznańskiej Komedii Muzycznej. Od ponad 68 lat występuje na scenie, wciąż aktywny zawodowo, tryska energią i pomysłami. Wiecznie zajęty, w ruchu, grafik spotkań ma szczelnie wypełniony. Właśnie wrócił z tournée w Londynie. W swoim przepięknym mieszkaniu przy pl. Unii Lubelskiej czaruje gości opowieściami o artystycznym życiu Warszawy. Ale na herbatkę trzeba się umówić przynajmniej z kilkudniowym wyprzedzeniem, by wpisać się w wypełniony po brzegi grafik.
Информация по комментариям в разработке