Скачать или смотреть Śliwka w cieście. Piosenka o Nowym Sączu

Piosenka pochodzi z trzypłytowego albumu "Piosenki Aleksandra Porzucka - Miastu na urodziny", wydanego z okazji 725. rocznicy lokacji m. Nowego Sącza.
Album wraz z tekstami większości piosenek można nabyć w Miejskim Ośrodku Kultury w Nowym Sączu (Aleje Wolności 23, obok dworca PKS).

"Śliwka w cieście. Piosenka o nowym Sączu"
muzyka: Aleksander Porzucek
słowa: Przemysław Dakowicz
śpiewają: Barbara Porzucek, Aleksander Porzucek oraz Anna Kożuch, Weronika Poremba, Jakub Stawiarski
gitara: Aleksander Porzucek
kontrabas: Marek Czechowski
perkusja: Adam Leśniak
skrzypce: Mieczysław Smyda

zdjęcia, montaż, produkcja: Paweł Leśniak


TEKST:

"Śliwka w cieście. Piosenka o Nowym Sączu"

Jest na południu mego kraju
kamienne, napowietrzne miasto.
Pod jego niebem z chmur falbaną
swe życie mam na własność.

Tutaj z łatwością każdą wiosnę
czyni jaskółka pierwsza
i każdy dzień słonecznym wiosłem
wiosłuje w stronę wiersza.

Wskażcie mi drugie takie miasto
jak Nowy Sącz, a ręczę wam,
że wpadnę w nie jak śliwka w ciasto.
Chętnie zamieszkam tam.

A póki co w mym grodzie sławnym
zasypiam baśniopiennym snem.
Są gdzieś Paryże, Wiednie, Padwy;
nie tęsknię do nich – swoje wiem.

Lubię na plantach siąść pod dębem,
gdzie hodowany rośnie kwiat.
Najbardziej wtedy, bądźmy szczerzy,
podoba mi się świat.

Czasem z Adamem M. z kamienia
gawędzę parę chwil.
Pan Adam wcale się nie zmienia,
miło pogadać z nim.

Wskażcie mi drugie takie miasto...

Są chwile, kiedy człowiek sarka
na halny, który dmie od hal,
a z głowy sączy się myśl wartka:
„Odpłynąć w siną dal.”

Lecz gdy się głębiej zastanowić,
żal tych minionych, dobrych lat;
już lepiej tak jak dotąd chodzić
pod wiater, czyli wiatr.

Wskażcie mi drugie takie miasto...

I choć mi mówią przyjaciele,
że pora ruszyć w wielki świat,
to ja niezmiennie mam nadzieję
nie słuchać ich zbawiennych rad.

Więc czasem, gdy poniosą nogi,
zaraz dościga mnie myśl rącza,
że, ostatecznie, wszystkie drogi
prowadzą tu, do Sącza...

Wskażcie mi drugie takie miasto
jak Nowy Sącz, a ręczę wam,
że wpadnę w nie jak śliwka w ciasto.
Chętnie zamieszkam tam.

A póki co w mym grodzie sławnym
zasypiam baśniopiennym snem.
Są gdzieś Paryże, Wiednie, Padwy;
nie tęsknię do nich – swoje wiem.