Скачать или смотреть 2026-01-25 อัศวุธ อุปติ - บทกวี รถธรรมดา 281 ใกล้จะถึงสถานี

“รถธรรมดา 281 ใกล้จะถึงสถานี”

ปู๊นปู๊น ฉึกฉัก ฉึกฉัก ให้ฉุกคิด
“If you miss the train I’m on,
you will know that I am gone”*
จะรอเก้อหรือลาก่อนย้อนคำนึง

ไม่ด่วน เทียวดั้นด้น เทียวค้นหา
บนรถธรรมดา สองแปดหนึ่ง
ขึ้นจากหัวลำโพง พลางรำพึง
ในวันกึ่งแดดก่ำกึ่งพรำพิรุณ

บดโบกี้จักรกลบนรางเก่า
เหล็กจับเงาสะท้อนไม้หมอนหนุน
ทั้งขาขึ้นขาล่องท่องจนคุ้น
มันวิ่งวุ่นหวูดหวูอยู่ทุกวัน

เคยแต่จับรถไฟไม่เร่งด่วน
จึงบางคราวตกขบวนจวนพลาดฝัน
แต่รักความธรรมดา ความสามัญ
ให้พลาดกี่ร้อยพันยังเพลิดเพลิน

มองรถไฟสองแปดหนึ่ง คิดถึงบ้าน
ที่นานนานจะกลับไปให้ขัดเขิน
เรายังฟุ้งฝันใหญ่มากมายเกิน
ที่จะเกริ่นว่าจะกลับลับลากรุง

หากรู้ว่าสถานีคือที่ไหน
พร้อมจะจับรถไฟในวันพรุ่ง
เรื่อยเรื่อยมาเรียงเรียงเยี่ยงชมรุ้ง
ยังไม่มีหมุดมุ่ง รุ้งยังไกล

(ฉ่าเหนือ)
เอ่อ เออ…… เอิง เงอ เอย

ตีตั๋วตั้งต้นหมายตนตั้งตา
รั้งรอบนชานชาลารถจะมาเมื่อไร
สัญจรเหมือนจันทร์คืนวันเวียนวน
ดุ่มเดินดั้นด้นนี่เราจะไปแห่งใด
หลายคนแข่งขันคว้าฝันไว้ครอบครอง
เรายังถาเที่ยวท่องนึกสะท้อนฤทัย
ถ้าเป็นนกแร้งอีลุ้มจะจับพุ่มใบพฤกษ์
บินไปตามรู้สึกสืบเสาะปราสาททราย
ยังไม่ถึงสถานีเลยยังไม่หนีพักผ่อน
กว่าจะถึงกองฟอนแห่งขบวนรถไฟ

ชีวิตที่เรื่อยเฉื่อยและแล่นช้า
จะสมปรารถนาเวลาไหน
ถึงรอเก้อ ลืมกำหนด ตกรถไฟ
ล่วงวันวัยสุขอาจยังหากหวังมี

ฉันจับรถธรรมดา สองแปดหนึ่ง
ไปด้วยซึ้งว่าหวังยังไม่หนี
จับรถหัวลำโพง-กบินทร์บุรี
การเดินทางครั้งนี้เปลี่ยนชีวิต

เมื่อรถเทียบชานชาลาปราจีนบุรี
ไร้คนที่จะอยู่รอต่อไปแล้ว!

*จากเพลง 500 miles - Peter Paul & Mary