...W 1944 r. Frank osobiście prowadził działania antypartyzanckie na Morawach, mające na celu zniszczenie brygady partyzanckiej Jana Žižki, która była największą jednostką partyzancką w Protektoracie. 3 listopada Frank zarządził zbiorową egzekucję podejrzanych partyzantów oraz osób podejrzanych o udzielanie im pomocy. Ciała straconych podejrzanych miały zostać publicznie powieszone na 48 godzin.
Pomimo tych egzekucji i rozmieszczenia 13 000 żołnierzy, Niemcy nie byli w stanie zniszczyć brygady partyzanckiej, która pozostała aktywna do końca wojny.
W kwietniu 1945 roku, kiedy Karl Hermann Frank zrozumiał, że jego rządy terroru dobiegają końca, postanowił uciec z Pragi i poddać się Amerykanom, ponieważ obawiał się, że zostanie schwytany przez Rosjan. 9 maja 1945 roku Frank został aresztowany przez amerykańskie oddziały wojskowe, ale jego plan nie powiódł się, gdyż Amerykanie wydali go Czechosłowacji. W Pradze od marca do maja 1946 roku był sądzony przez Sąd Ludowy.
Mimo że żaden adwokat nie chciał go bronić, w końcu udało mu się znaleźć obrońcę. Nazywał się Kamill Resler i za obronę Franka otrzymał przydomek „adwokata diabła”. Pomimo wyroku skazującego Franka na karę śmierci, bronił go honorowo i szlachetnie. Podczas procesu Frank twierdził, że nie czuje się winny, lecz współodpowiedzialny, ponieważ wykonywał tylko rozkazy, które mu wydano i reprezentował tylko niewielką część zbrodniczego nazistowskiego reżimu.
Zaprzeczał osobistej odpowiedzialności za egzekucje, choć przed trybunałem przyznał, że można by je "uznać zgodnie z ludzkimi uczuciami i ludzkimi prawami za morderstwo". Jego kłamstwa nie pomogły mu jednak uniknąć sprawiedliwości i we wtorek 21 maja 1946 roku Sąd Ludowy w Pradze skazał Karla Hermanna Franka na karę śmierci przez powieszenie za zdradę i masakrę ludności cywilnej w czeskich wioskach Lidice i Ležáky. Jaroslav Drábek, prokurator podczas procesu Franka, powiedział później: „Ja, który musiałem bezradnie patrzeć, jak Hitler systematycznie zabijał mój naród i mordował moich najdroższych przyjaciół, z dnia na dzień zyskałem władzę, aby ci, którzy to wszystko spowodowali, zapłacili za swoje zbrodnie. W Pradze, jako prokurator, doprowadziłem na szubienicę Karla Hermanna Franka, zastępcę protektora Czech i Moraw, Kurta Daluege i wielu innych łajdaków, zdrajców i morderców”.
Mimo że Karl Hermann Frank nigdy nie okazał litości żadnemu z Czechów, zaapelował do czechosłowackiego prezydenta Edvarda Beneša o ułaskawienie. Frank napisał do Beneša: „Wierzę, że jako zwycięzca okaże mi Pan łaskę i daruje życie”. Mylił się jednak. Nie otrzymał żadnej odpowiedzi na swój telegraficzny apel.
Egzekucja Franka odbyła się publicznie i stała się teatrem grozy. Ponad 5000 osób, w tym 7 ocalałych kobiet z Lidic, które siedziały w pierwszym rzędzie, zebrało się w więzieniu Pankrác w Pradze, aby być świadkami egzekucji najbardziej znienawidzonego człowieka w Protektoracie Czech i Moraw.
Kiedy Karl Hermann Frank został powieszony w środę 22 maja 1946 roku, miał 48 lat. O godzinie 13:37 został podniesiony na szczyt słupa za pomocą uprzęży, a następnie opuszczony na wysokość około metra, a kat zakrył twarz Franka dłonią. Do samego końca był zagorzałym nazistą, a jego ostatnie słowa brzmiały: „Niemcy muszą żyć, nawet jeśli zginiemy. Niech żyje naród niemiecki. Niech żyje niemiecki duch”. Normalnie skazaniec stracony w ten sposób wisiał na szubienicy przez pół godziny. Frank jednak wisiał na szubienicy jeszcze przez 15 minut.
Karl Hermann Frank został następnie pochowany w bezimiennej mogile na cmentarzu Ďáblice w Pradze, gdzie potajemnie we wspólnej mogile spoczęły ciała Jana Kubiša i Jozefa Gabčíka - zabójców Reinharda Heydricha w 1942 roku.
Rodzina Franka nie poradziła sobie lepiej. Jego druga żona Karola została aresztowana, wywieziona do Związku Radzieckiego i skazana na 12 lat więzienia. Ostatecznie spędziła 10 lat w kazachskim gułagu, wykonując prace przymusowe.
Została zwolniona w 1955 roku i przeniosła się do Niemiec Zachodnich, gdzie 4 lata zajęło jej odnalezienie trójki dzieci, które dorastały w nowych rodzinach pod nowymi nazwiskami.
Zastrzeżenie: Wszystkie poniższe opinie i komentarze pochodzą od widzów i nie odzwierciedlają poglądów kanału World History. Nie akceptujemy promowania przemocy lub nienawiści wobec osób lub grup opartych na takich cechach jak: rasa, narodowość, religia, płeć, pochodzenie, orientacja seksualna. World History ma prawo przeglądać komentarze i usuwać je, jeśli zostaną uznane za nieodpowiednie.
► Kliknij przycisk SUBSKRYBUJ, aby zobaczyć więcej interesujących klipów: / @worldhistoryvideospl
#historia
#historiaświata
#holokaust
#ww2
Информация по комментариям в разработке