Скачать или смотреть ไปเดี่ยวป่ะ! เขาเหมน (เขาพระสุเมรุ) นครศรีธรรมราช⛰

19-20/03/2022

ผู้ร่วมทริป - พี่โอ๋ พี่ซิน พี่บอย ฟ้า อาร์ม บาส น้องดุ๊กซ์

ยอดเขาที่สูงที่สุดของอุทยานแห่งชาติน้ำตกโยง สูงเป็นรองจากยอดเขาหลวงและยอดเขานัน (เทือกเขานครศรีธรรมราช)

ทริปนี้เริ่มจากการห่างหายจากการเข้าป่าปีนเขาประมาณ 1เดือน

รู้สึกเหนื่อยล้ากายใจ เลยอยากให้เขาช่วยให้ลืมเขา ไม่ใช่ละ😂 อารมณ์ไหนไม่รู้เหมือนกัน มีเพื่อนชวนไปทริปน่าสนใจ 3ทริป ทั้งภาพสวยก็แล้ว ลดค่าทริปก็แล้ว รู้สึกยังไม่ตอบโจทย์ ความรู้สึกคืออยากไปป่าใต้ เดินเยอะๆแบบเหนื่อยแล้วไม่ต้องมีอะไรในหัว อยากเจอฝน ก็ขอบคุณเพื่อนๆที่ชวนกัน หวังว่าทริปอื่นๆจะยังชวน😅

สุดท้ายตัดสินใจตามใจพาไป เลือกทริปนี้ตอนเที่ยงวันศุกร์ คนสุดท้ายของกรุ๊ปอีกแล้ว จอยทริปที่ไม่รู้จักใครมาก่อน กับกลุ่ม บุษบาพาไป (ลำบาก) สำหรับแจ้งทริปแพ็คกระเป๋าตอนเย็นหลังเลิกงาน ขึ้นรถออกเดินทางตอนทุ่มครึ่ง ด่วนสุดอะไรสุด

คิดว่าที่นี่ระยะทางไปกลับ 5-6กิโลเมตร คงสบายๆ ชันเรื่อยๆก็คงได้อยู่ เลยเอารองเท้าซาโลมอนไป ปกติสตั๊ดดอยตลอด เป้ก็แบกแค่11กิโล เพราะนอนเปล

ทางเริ่มแรกก็ยังสบาย ความชันค่อยๆเพิ่มมาเรื่อยๆ แดดไม่เจอ แต่ชุ่มชื้นมาก ชุ่มชื้นไปด้วยเหงื่อ😆 โอ้โห อบอ้าวมาก ลมไม่มีมาเลย

พอชันไม่พักก็เริ่มรู้สึกพลังหมด เพราะตอนเช้ากินแค่โจ๊กกับขนมจีบ ไม่คิดว่าต้องใช้พลังขนาดนี้ ประมาทที่นี่เกินไป พักดื่มน้ำจนน้ำขวดเล็กขวดแรกหมดอย่างรวดเร็ว

ป่าที่นี่ก็เขียวสมเป็นป่าใต้ ดอกไม้ใบไม้พืชพรรณอุดมสมบูรณ์สวยงามสมใจ แอบหยุดถ่ายรูปยาก เพราะทางแคบและชันที่มีผู้คนร่วมทางรออยู่ ต้องรีบถ่ายหรือไม่ก็ให้คนอื่นนำหน้าไปก่อนเลย

ตอนถึงจุดพักกินข้าวเราก็ไม่หยุด เพราะยังไม่หิว พอเจอทางต้องปีนหิน โอ้โห ใช้พลังอีกแล้ว ไม่ง่ายอย่างที่คิดไว้เลย🤣 ความรู้สึกเหมือนปีนหินขึ้นมาเจอวิว วนซ้ำอยู่3รอบ แล้วตรงปีนหินนี่แหละ ความร้อนจากแดดมาทักทายแล้วจ้า แต่ข้อดีคือมีลมพัดผ่านด้วย และความสวยของวิวตรงหน้าก็ช่วยให้มีกำลังใจไปต่อ

พอรอดพ้นมาถึงลานกว้างชมวิว เลยขอนั่งพักทานข้าวกลางวันตอนบ่ายโมงกว่าซักหน่อย เพราะคิดว่าต้องขึ้นยอดอีกไกล กินครึ่งนึงก็ออกเดินทางต่อ สรุปเดินไม่กี่ก้าวก็ถึงแคมป์แล้วจ้า เราพักก่อนทำไม แป่ว!😅 ยอดก็คือไม่ไกลจากแคมป์ด้วย สรุปจากจุดเริ่มถึงแคมป์ใช้เวลาประมาณ 3ชม. ถึงตอนบ่ายโมงกว่าๆ

ถึงแล้วก็ทำการหาต้นไม้หาที่สำหรับผูกเปล แม้ครั้งนี้จะนอนเปลเป็นครั้งที่4แล้ว แต่เป็นครั้งแรกที่ผูกเปลเอง โดยมีพี่บอย เพื่อนร่วมทริปช่วยกางทาร์ป🙏🏼

กางเต็นท์ผูกเปลกันเสร็จไม่นาน ฝนมาเลยจ้า สมใจเลยไง😂 ไม่ใช่แล้ว แค่อยากให้มาเบาๆตอนเดินน่ะ😅 อันนี้มาหนักเลย จบกันความอยากดูอาทิตย์ลับขอบฟ้าบนยอดเขา พยายามนอนก็นอนไม่หลับ เลยไปแคมป์กลางนั่งกินขนม ช่วยหั่นนั่นนี่นิดหน่อย ทริปนี้ผู้ชายช่วยกันทำกับข้าว ผู้หญิงรอกินอย่างเดียว ไม่มีอะไรทำก็คือคุยกันเรื่องเดินป่ากับกินๆๆ จบทริปน้ำหนักขึ้น2กิโล แง้

พยากรณ์อากาศบอกฝนจะตกหนักไปเรื่อยๆจนถึงอีกวัน ลุ้นมากว่าจะได้ขึ้นยอดมั้ย สรุปฝนก็หยุดตอนค่ำๆ ให้เราได้ดูวิวดาวบนดินจากท้องถนนและหมู่บ้าน

กลางคืนนอนเปลสบาย อากาศกำลังดี ไม่หนาวเกินไป ถุงนอนเอาอยู่

ตื่นเช้ามา โอ้ ฟ้าเปิดไม่มีฝน ดีใจแบบสุดๆ ได้เดินขึ้นยอดเขาเหมนแล้ว ทางขึ้นยอดก็ใกล้จริงๆ แบบ อ้าว ถึงแล้วหรอ ป่าก็ฉ่ำจากฝนที่ตก วิวสวยอลังปังปุริเย่มาก มีคลื่นทะเลหมอกเบาๆ ทำให้ได้เห็นวิวข้างล่าง เห็นเขาชัดๆ ได้รับแสงอบอุ่นจากดวงอาทิตย์ยามเช้า รักเลย🧡

ตอนลงเขา โหลดอาหารเช้าเพิ่มพลังเตรียมไว้แล้ว คิดว่าจะไม่หนัก สรุปคือเหนื่อยกว่าขึ้นอีก😆 เหตุเกิดจากการที่ฝนตกตอนเย็น ทำให้รากไม้และหินลื่น ล้มจริงๆลงพื้นน่าจะ2รอบ แต่ที่ลื่นไม่ถึงพื้นน่าจะเป็น10 ทำไมไม่อ่อนโยนกับใจบางๆเลย😂 แต่เราก็ผ่านพ้นมาได้ในเวลา2ชม. เร็วกว่าเดินขึ้น 1ชม.

ขอบคุณพระเจ้าที่เมตตาให้ฟ้าเปิด และทำให้เห็นว่าชีวิตเป็นเรื่องยากจะคาดเดา ความทุกข์ไม่อยู่กับเราไปตลอด ฟ้าหลังฝนยังงดงามเสมอ

⛰อาจช่วยให้เราหลีกหนี ช่วยเราสบายใจได้ชั่วคราว หากปัญหาเกิดที่ใจก็ต้องทำความเข้าใจกับใจเราเอง ยอมรับความจริง เพื่อจะแก้ไขได้ตรงจุด

ขอบคุณมิตรภาพจากเพื่อนร่วมทริป ที่คอยช่วยเหลือกัน ทำให้การเดินทางคนเดียวไม่เคยโดดเดี่ยว

💚💚💚