Çocuklarınız yetişkin olmasına rağmen neden hala onlara karşı sorumlu hissettiğinizi hiç merak ettiniz mi? Neden onların her yanlış kararı, sizin ebeveyn olarak başarısızlığınızın bir yansıması gibi geliyor? Bu videoda, Carl Jung'un psikolojisine dayanan derin bir gerçeği ortaya koyuyoruz: Yetişkin çocuklarınız için yapmanız gereken tek fedakarlık daha fazla zaman, para veya enerji harcamak değil, onlara ihtiyaç duyma ihtiyacından vazgeçmektir.
50 yaş ve üzerinde birçok ebeveyn, çocukları evden ayrıldıktan sonra sessiz bir krizle karşı karşıya kalır: boşluk hissi, amaç ve kimlik kaybı. Jung buna “arketipik anlam kaybı” adını vermiştir — ebeveynlik rolünün psikolojik işlevini yerine getirdiği, ancak bilinçsizce sevginin özen gösterme kisvesi altında kontrol haline geldiği an.
Bu içerik, hayatının ikinci yarısında kendini tanıma, duygusal olgunluk ve sağlıklı aile ilişkileri arayanlara yöneliktir. Yetişkin çocuklarını özgürlük, saygı ve derinlikle sevmek isteyen ebeveynler için idealdir — bağlarını kaybetmeden.
🔔 Jung psikolojisi, amaçlı yaşlanma, ilişkiler ve orta yaş ve ötesinde insan gelişimi hakkında daha fazla düşünce için kanala abone olun.
👉 Zili etkinleştirin, sonraki videoları kaçırmayın.
Carl Jung, Jung psikolojisi, yetişkin çocuklar, 50 yaşın üzerindeki ebeveynler, bireyselleşme, gerçek aşk, duygusal uzaklaşma, ebeveyn projeksiyonları, orta yaş boşluğu, orta yaş krizi, duygusal olgunluk, yetişkin çocuklarla ilişkiler, çocukları bırakmak, kendini tanıma, hayatın ikinci yarısı, aile mirası, psikolojik farkındalık, sağlıklı aile, olgunluk, çocuklar ve ebeveynler, yaşlılar için psikoloji, insan gelişimi, Carl Jung ve aile, kontrolsüz aşk, müdahale etmeden sevmek.
Информация по комментариям в разработке