Скачать или смотреть ZA MNĄ: ŚMIERĆ PRZEJŚCIEM DO ŻYCIA — Od zaparcia siebie do jarzma miłego | Ew. Mateusza

„Jeśli kto chce pójść ZA MNĄ, niech się zaprze samego siebie, weźmie swój krzyż i niech Mnie naśladuje.”
W tym nauczaniu nad Ew. Mateusza 16:24–28 patrzymy na cztery imperatywy uczniostwa: wyrażenie woli, zaparcie siebie, wzięcie krzyża i stałe naśladowanie. Pokazujemy, jak Ewangelie wzywają do gotowości pójścia za Jezusem drogą hańby i posłuszeństwa, a nauczanie apostolskie ogłasza, że to, co krzyż miał wykonać w „starym człowieku”, już się dokonało: z Chrystusem zostaliśmy ukrzyżowani (Rz 6; Ga 2:19— 20), aby teraz żyć w mocy Jego zmartwychwstania i nosić Jego jarzmo — miłe i lekkie (Mt 11:28 —30).
Główna myśl: Krzyż uczniów w Ewangeliach prowadził ich do śmierci starego człowieka. Krzyż Chrystusa dokonał zbawienia. Nie dźwigamy ciężaru „dla zasług”; idziemy za Panem, który wykonał wszystko. Dlatego codzienność ucznia to nie samorealizacja, lecz Chrystus‑realizacja — posłuszeństwo w łasce, łagodność i odwaga niesienia Jego hańby i Jego chwały.
Fragment przewodni: Ew. Mateusza 16:24–28
Inne miejsca: Rzym 6:4–11; Gal 2:19–20; Kol 2:12–14; 3:1–4; Mt 11:28–30; Hbr 13:13; 2 Kor 4:10–11.