Magnezyum, bitkiler için hayati bir mineraldir. Bitkilerde klorofilin yapımında, fotosentezde, enerji üretiminde, enzim aktivasyonunda, fosfor taşınmasında ve aminoasit sentezinde rol oynar . Magnezyum, bitkilerin yeşil rengini, sağlığını, gelişimini ve verimini doğrudan etkileyen bir elementtir. Magnezyum, bitkilerde ikinci derece makro element olarak sınıflandırılır. Yani bitkilerin en çok ihtiyaç duyduğu elementlerden biridir. Ancak bitkiler, magnezyumu kendi başlarına üretemezler. Bu nedenle, topraktan veya yapraktan gübreleme yoluyla magnezyum almak zorundadırlar .
Magnezyum eksikliği, bitkilerde çeşitli belirtilerle kendini gösterir. Bunlardan en yaygın olanı, yapraklarda sararma ve kurumadır. Magnezyum eksikliği, özellikle yaşlı yapraklarda ve damarlar arasında görülür. Çünkü magnezyum, bitkide hareketli bir elementtir ve ihtiyaç duyulan bölgelere taşınabilir . Magnezyum eksikliği ilerledikçe, yapraklarda kahverengi lekeler, nekrozlar ve dökülmeler oluşur. Ayrıca, bitkide büyüme geriliği, meyve kalitesinde düşüş, meyve saplarında zayıflama ve meyve dökülmeleri de magnezyum eksikliğinin sonuçlarıdır.
Magnezyum, kalsiyum ve potasyum birbiri ile antagonistik yani geçimsizdir. Bitki tarafından alım mekanizması aynı olan bu üç katyon birbiriyle rekabete girer. pH sı yüksek kireçli topraklarda kalsiyumun fazla olması magnezyum alımını kısıtlar. Toprakta yeteri kadar magnezyum veya potasyum olmasına rağmen kalsiyumun fazla olması tüm trafiği tıkayacaktır. Bu sebeptendir ki bazı durumlarda toprakta yeterli potasyum olmasına rağmen kalsiyuma baskın hale getirmek için tekrar potasyumun topraktaki miktarını arttırmaya yönelik gübre programı tavsiye edilir.
Magnezyum eksikliğini gidermek ve bitkilerin magnezyum ihtiyacını karşılamak için, çeşitli gübreler kullanılabilir. Magnezyum içeren gübreler arasında, magnezyum sülfat, magnezyum nitrat ve magnezyum oksit sayılabilir . Bu gübreler, topraktan veya yapraktan uygulanabilir. Toprağın elverişli olmadığı durumlarda yapraktan vermek ani etki göstererek eksikliği giderir.
Yine vegetatif etkinin baskın olduğu bu dönemde bitki azotlu besinlere ihtiyaç duyacaktır. Sıvı üre, bitkiler için hızlı bir azot kaynağıdır. Azot, bitkilerin büyümesi, protein sentezi ve klorofil oluşumu için gereklidir. Sıvı üre ile yaprak gübrelemesi, bitkilerin azot alımını artırır ve magnezyum eksikliğinin etkilerini azaltır. Ancak, sıvı üre tek başına yeterli değildir. Magnezyum eksikliğini tamamen gidermek için, magnezyum içeren gübreler de kullanılmalıdır.
Yaprak uygulamaları için özel geliştirilmiş düşük biüreli üreler seçilmelidir. Son zamanlarda piyasaya sürülen üre formaldehit içerikli sıvı üreler, ağacın hem azot ihtiyacını karşılamakta hem de yayıcı yapıştırıcı olarak görev yapmaktadır.
Yine toprak üstü azot kaynaklarıyla ilgili video çekip sizlerle paylaşacağız. Zaten organik azot kaynağımız olan fiğ kökleri de önümüzdeki dönemde toprakla buluşacak.
Kolay gelsin, bereketli olsun...
Информация по комментариям в разработке