Скачать или смотреть 690304 อัตตวาทุปาทาน

พระพรหมวชิรญาณโสภณ (เลี่ยม ฐิตธมฺโม)
ได้ให้โอวาท ณ หอฉัน วัดหนองป่าพง ให้แด่ภิกษุ-สามเณร
ในวันที่ 4 มีนาคม 2569

พระเดชพระคุณหลวงพ่อ ได้เมตตาเล่าเรื่อง 16 ศิษย์เอกของพราหมณ์พาวรี
ขอขยายเรื่องของพราหมณ์พาวรีหรือเปาลี ผู้เป็นอาจารย์ใหญ่ตั้งสำนักอยู่ริมฝั่งแม่น้ำโกธาวารีครับ โดยมีลูกศิษย์ของพราหมณ์พาวรี ตั้งคำถามต่อพระพุทธเจ้าทำอย่างไร มัจจุราชมองไม่เห็น(ตามไม่ทัน)

พระพุทธเจ้าทรงแนะวิธีไว้ในพระสูตรว่า:
"จงเป็นผู้มีสติทุกเมื่อ มองโลกให้เป็นของว่างเปล่า ถอนความเห็นว่ามีตัวตนเสียได้ด้วยประการฉะนี้ มัจจุราชจึงจะตามไม่ทัน"

โดยพระเดชพระคุณหลวงพ่อท่านต้องการสอนเรื่อง ความว่าง หรือ"ความยึดมั่นในตัวตน" ซึ่งจะขอขยายความเป็น 3 ข้อหลักๆ
1. มองโลกให้เป็นของว่าง (สุญญโต ปัสสพุ):
ไม่ได้แปลว่าไม่มีอะไรอยู่เลย แต่หมายถึงการมองเห็นว่าสิ่งต่างๆ ทั้งรูปธรรมและนามธรรม "ว่างจากตัวตน" (อนัตตา) มันเป็นเพียงธาตุตามธรรมชาติที่มาประชุมรวมกันชั่วคราวแล้วก็สลายไป
หากเราไม่ยึดมั่นว่าเป็น "เรา" หรือ "ของเรา"

2. ถอนอัตตานุทิฏฐิ (ถอนความยึดถือว่ามีตัวตน):
ถ้าเรายังรู้สึกว่า "นี่คือตัวฉันที่กำลังจะตาย" เราก็ยังอยู่ในข่ายที่มัจจุราชมองเห็น แต่ถ้าเราฝึกฝนจนเห็นว่าไม่มี "ตัวเรา" อยู่จริง มีแต่กระบวนการของธรรมชาติ ความตายก็กลายเป็นเพียงการเปลี่ยนแปลงของสภาวะธรรม

3. มีสติอยู่ทุกเมื่อ:
การมีสติช่วยให้เราไม่เผลอใจไปยินดียินร้ายจนสร้าง "ภพ" หรือ "ที่เกิด" ขึ้นมาใหม่

โดยรวมแล้วพระเดชพระคุณหลวงพ่อท่านให้พวกเราเห็นชัดใน "อัตตวาทุปาทาน"
หรือ "ความยึดมั่นถือมั่นในวาทะว่ามีตัวตน" และจบท้ายด้วยเรื่อง โภชเนมัตตัญญุตา
ธรรมะข้อนี้เปรียบเสมือน "เสบียงที่พอดี" สำหรับนักเดินทางครับ หากกินมากไปก็ง่วงซึม (ถีนมิทธะ) หากกินน้อยไปก็ไร้กำลัง หากกินด้วยตัณหาก็ยิ่งพอกพูนตัวตน

หลวงพ่อท่านได้เมตตาเล่าเรื่องบ่อน้ำของวัดป่าพง และกำชับเรื่องการทาสีโครงเหล็กที่จะวางบ่อผำที่พวกเราได้ช่วยกันทำครับ