Скачать или смотреть А.АМАРСАЙХАН "ХОРЬЖ ДИЙЛЭЭГҮЙ ХАЙР" өгүүллэг сонсох /oguulleg sonsoh/ uguulleg sonsoh

Булгамааг ийм хөөрхөн гэж даанч мэдээгүй явж. Хэний ч хараанд өртдөггүй чимээгүй охин гунхсаар ирэх нь лусын дагина шиг харагдсаныг яана! Эгдүүтэй шантгар хамар, адтай борхон нүд, инээмсэглэл тодрох ягаахан уруул, урагш түрсэн чийрэг цээж, туяхан бэлхүүс, гуалиг хөл бүх зүйл нь төгс зохицол, гоо үзэсгэлэн агаад, түүнээс энэ ертөнцийн бус, гандирсын орны цэцэгсийн үнэр анхилнам гэлтэй. Нямбай самнаж сүлжсэн хархан гэзэгнээсээ хэсэгхэнийг сул орхисон нь урагш орж ирж, хонгор жаалхан эзнийхээ хацрыг биш миний зүрхийг эрвэгнүүлээд авав. Хүүхэн ааль үзүүлэн үл ялиг сэлбэлзэх аястай ам нээхүйд, түүнээс гарах авиа чихэнд сонсогдох бус, цээжний гүн дэх далд чавхдасыг доргиосноос миний зүрх аюулхайгаа дэлсэн булгиллаа.
Гэтэл би гээч дүнхүү толгой өөрийн тулд бус, хүний төлөө түүн рүү ирчихээд зогсож байгаа нь юутай харуусалтай! Бантахдаа,
Май энэ манай ангийн Ухнын захиа гээд андынхаа хайрын зурвасыг өөрийн мэдэлгүй сарвайчихсан зогсов. Найзын нэр эцэг малынх байдаг нь ч юув дээ, “Ухнын захиа” гэх тэр хоёрхон үгэн дээр Булгамаа сэртэсхийн цочоод, ягаахан уруулаас нь ялдам инээмсэглэл ор мөргүй арчигдлаа.
Хичээлийн хонх жингэнэсэн ч би Булгамаагийн ангийн өмнө зогссон хэвээр л байснаа, тооны хичээлд хяналтын ажилтайгаа санаад ухасхийн гүйсэн боловч хоцорч багшид загнууллаа. Ухна анд минь араас,
Яасан? Атгуулж дөнгөв үү? хэмээн догдлон асуухуйд, миний дотор хоосроод явчихсан агаад, ахин хоёронтоо шивнэн шалгаасны дараа л би толгой дохимшоо аядав. Хүний захиа зөөж ирснийг мэдэнгүүт Булгамаагийн царайд асаж бадарч байсан нар сар, бүх гэрэл гэгээ унтарч бүүрийгээд, хачин гунигтай нүдтэй болж, чичирсэн гараар эвхээстэй цаасыг шүүрч аваад, үг дуугүй анги луугаа гүйчихсэн нь нүдэнд үзэгдсээр л.