Скачать или смотреть Bakın Görün Ne Haldeyim - Nota Eşliğinde Karaoke (Ahenk: Kız Neyi - 4 Ses - B)

Beste: Bilge Özgen
Güfte: Samim Cebeci
Makam: Kürdi
Usûl:Yürük Semai

Bakın görün ne haldeyim
Bu öyle bir sevdâ değil
Kar yağıyor çöllerime
Bu Leylâ o Leylâ değil

Hem gülüyor, hem kaçıyor
Serap değil, rüya değil
Gönlüme cemre düşüyor
Bu Leylâ, o Leylâ değil

Karakışım, zemheriyim
Ömrümün son seheriyim
O Mecnun'du, ben deliyim
Bu Leylâ, o Leylâ değil

Hem gülüyor, hem kaçıyor
Serap değil, rüya değil
Gönlüme cemre düşüyor
Bu Leylâ, o Leylâ değil

BİLGE ÖZGEN

Bilge Özgen, 30 Mart 1935 tarihinde Viranşehir’de dünyaya geldi. Tapu memuru Sabri Özgen ile hâkim Yusuf Necioğlu’nun kızı olan Atiye Özgen’nin oğludur. Babası Sabri Bey amatör olarak çok iyi keman çalardı. Oğlu Bilge ise babasının kemanından çıkan nağmeleri dinleyerek musikiye ilgi duymaya başladı. Böylelikle çocuk yaşta musikiye başlamış oluyordu.

Babasının dostları ile yaptığı müzik toplantılardaki fasıllara katılan Özgen, küçük yaşına rağmen toplantıların hanendesi olmuştu. Babasının memur olmasından dolayı ilkokulu Şanlıurfa’da başladı ve Adana’da tamamladı. Ortaokula Adana’da başladı Kilis’te bitirdi. Lise öğrenimini Kilis’te tamamladı.

1954 yılında Ankara Erkek Teknik Yüksek Öğretmen okuluna başladı. 1959 yılında okulu’nu bitirdi. Ankara’daki eğitimi sırasında musiki faaliyetlerini yoğun olarak sürdüren Özgen, 1955 – 1956 yıllarında yüksek okullar arası ses yarışmasında birinci oldu.

Vedia Tunççekiç ve Târık Kip ile tanışan Bilge Özgen bu kıymetli hocalardan faydalandı ve musiki bilgisini ilerletti. Ve artık beste yapma zamanı gelmişti. Kendisi bu dönemi, “müzikteki ikinci dönemi” olarak nitelendiriyordu. 1956 yılında “Ömrüm bu hazan mevsimini” isimli şarkısını Müstear makamında besteledi.

1959 yılında öğretmen Nevzat Özgen hanımla evlendi. Aynı yıl Malatya’da öğretmenlik görevine başladılar. Malatya’da da müzik yaşamına Devam etti. Kemençeci Enver Soup, Burhan Enercan ve Dr. Nazmi Özalp ile tanıştı, feyiz aldı ve müzik çalışmaları devam etti. Babasının memuriyeti dolayısı ile çocukluğunu şehir şehir gezerek geçiren Özgen, kendisinin ve eşinin öğretmen olmasından dolayı gezmeye devam ediyor ve bu kez durağı Samsun oluyordu.

1967 yılında Samsun Endüstri Meslek Lisesi’ne tayini çıktı. 8 yıl Samsun’da kaldığı sürede Samsun Musiki Derneği’nde yoğun musiki çalışmalarına devam etti. 1975 yılında Ankara’ya tayini çıktı. Burada Malatya’da iyi dostluk kurduğu Dr. Nazmi özalp ile tekrar buluştular. Çeşitli okullarda yapılan koro çalışmalarını yönetti. 1983 yılında Ankara Radyosu Tasavvuf Müziği Topluluğu’na dâhil oldu.

1978 yılında “müzikteki üçüncü dönemi” başlıyordu. Bu dönemde öğretmenlik ve koro şefliği görevi bitmiş ve bestekârlık dönemi başlamıştı. 1980 yılında Milliyet Gazetesi’nin hazırladığı “Yılın 10 Şarkısı” ödülünü Hüzzam makamında bestelediği:

Unutur sanma sakın bir defa seven gönül
Seni bir seven pişman, bir de sevmeyen gönül
Öylesine afetsin, öylesine dilrüba
Seni bir seven pişman, bir de sevmeyen gönül

şarkısı ile ilk ödülünü aldı. 1987 yılında T.R.T. – TUTAV beste yarışmasında “Kız Sana Bir Hal Olmuş” adlı eseriyle 3. lük ödülünü aldı. 1989 yılında T.R.T. 25. Yıl Beste Yarışması’nda 1. lik, 3. lük ve birinci mansiyon ödülünün sahibi oldu. 1981 – 1993 yılları arasında çalgı aleti yapımcılığında da bulunan Bilge Özgen, 2000 yılında İstanbul Radyosu lâvta sanatçılığından emekli olmuştur.

Bilge Özgen’nin Nevzat Hanım ile evliliğinden iki çocukları olmuş ve bunlar ailenin çizgisinin dışına çıkmayarak müzikle meşgul olmuşlardır. Kızı Sevinç doktorluk mesleğini yaparken klasik flüt çalmakta, oğlu Mesut ise doktorluk mesleği ile birlikte Gazi Üniversitesi Müzik Bölümünde Klasik Gitar Öğretmenliği yaptı ve Amerika’da müzik eğitimi aldı.

En çok sevilen eserlerinden bazıları şunlardır:

Dediler zamanla hep azalırmış sevgiler
Duman duman tütüyorum
Haberler yollasam seni çağırsam
Kıymetini bilemedik sevginin
Sana gönül borcum var ödemek kolay değil
Sen bende ne bahar ne de son güzsün
Seninle buluşmamız ne kadar güç olsa da
Sevgi dolu şu gönlüm bir kuş gibi kanatlı
Susamış topraklar gibi gönüller
Unutur sanma sakın bir defa seven gönül