Скачать или смотреть CHEŁMSKIE PODRÓŻE SENTYMENTALNE - RUDOLFIN, gm. Kamień

RUDOLFIN, gmina Kamień, powiat chełmski. W 2012 r. mieszkało tu 200 osób, w tym 105 kobiet, w tym 31 dzieci w wieku od 0 do 15 roku życia: 6 uczniów szkół podstawowych i 10 gimnazjalistów; 2 uczniów szkół średnich, 1 student, 5 wdów, 1 wdowiec i 3 starych kawalerów. Było 61 gospodarstw rolnych. Ich właściciele posiadali między innymi: 25 telefonów stacjonarnych, 18 samochodów osobowych, 21 ciągników, 1 kombajn i 8 anten satelitarnych. Sołtysem i radnym gminy Kamień był Andrzej Wawrynko. W Rudolfinie mieszkał Roman Kandziora, ówczesny wójt gminy Kamień. Rozporządzeniem Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z 18 grudnia 2008 r. Rudolfin kolonia staje się częścią wsi Rudolfin.

Z dziejów

W 1810 r. do Parafii Rzymskokatolickiej pw. Rozesłania Apostołów w Chełmie należało 56 miejscowości w tym: Rudolfin. W 1874 r. została tu założona kolonia niemiecka. Była to wieś samotnicza. Koloniści stawiali zabudowania na własnym kawałku gruntu często z dala od drogi. Ze względów komunikacyjnych wytyczano szlaki dojazdowe. Tworzyły one charakterystyczną dla tego rodzaju osadnictwa pajęczynę drożną. Było 40 gospodarstw niemieckich (79% wszystkich). Osadnicy przybyli z zachodniej części Królestwa Kongresowego. W 1881 r. z dóbr Kamień działkę gruntu o pow. 24 mórg kupił Karol Busz. Kolejny nabywca 20 morgowej działki to Jan Busz. W 1894 r. działkę morgów 6 prętów 281 kupił August Klich, a 1895 r. właścicielem kolejnych 3 morgów 168 prętów został Wilhelm Radke.

Kolonia Rudolfin wymieniona w księdze ludności stałej 1900 r. W 1902 r. w księdze hipotecznej wymieniona jest Kolonia Rudolfin, do której należało mórg 418 prętów 109. Jeden z aktów małżeństw zawartych w 1904 r. w Parafii Ewangelicko–Augsburskiej Chełmskiej w Kamieniu zawiera informację, że dwojgu młodych ludziom za świadków ich zaślubin byli Daniel Klima, kościelny, lat 47 i Frydrych Taube, grabarz, lat 50. W 1905 r. w Rudolfinie kolonii było 48 domów oraz 490 mieszkańców, w tym: 27 rzymskokatolików, 445 luteranów i 18 Żydów. W granicach miejscowości leżały 241 d. ziemi, w tym ziemi chłopskiej w tym ziemi ornej 200 i łąk 41 d. Był wiatrak.

W 1916 r. Rudolfin kolonia należała do gminy w Turce. W 1918 r. wójt gminy podawał, że w Rudolfinie mieszkało 90 mężczyzn i 95 kobiet. Do wsi należało 417 morgów ziemi. W 1918 r. było 45 domów. W 1920 r. dokumenty w kolonii Rudolfin między innymi Józefa i Eugenie Kotarskich oraz Walentego i Katarzynę Furmaniak. Spis powszechny z 30 września 1921 r. potwierdził istnienie we wsi kolonii niemieckiej. W 1942 r. we wsi było 59 rodzin i 227 mieszkańców, w tym 5 Ukraińców oraz 222 Polaków. Największe gospodarstwo posiadał Kacper Suchora (Polak) – 15,90 ha, a najmniejsze – Karol Jagosz i Karol Kublin (obaj Polacy) po 1,96 ha i Maria Siatka (Polka) – 2,08 ha. W 1944 r. we wsi mieszkało 11 repatriantów i nasiedlonych ze Wschodu. W 1949 r. przewidziano budowę podradiowęzła w Kamieniu, do którego miało być podłączona kol. Rudolfin.


Wykaz wsi z gminy Chełm proponowanych w 1983 r. do nowotworzonej gminy Kamień zawierał 18 pozycji (ostatecznie zatwierdzono 16 miejscowości bez wsi Srebrzyszcze i Rożdżałowa kolonii). W grupie tej była między innymi Rudolfin.