Скачать или смотреть Dr Mir Hafiz from Kabul Sinus Persicus (خلیج فارس) Gulf of Persia

چه گونه "زينوس" ( سینوس) عربیکوس» جایگاه خود را به عنوان خلیج از دست داد؟ کانال سوئز یک آبراه مصنوعی به طول ۱۹۲ کیلومتر در مصر است که دریای مدیترانه را به دریای سرخ متصل می‌کند. ساخت کانال سوئز تا سال ۱۸۶۹، یعنی یک دهه بعد، تکمیل شد.دولت ترامپ به گونه دولت های استعماری غربی به سر کردگی ایالات متحده امریکا همیش همانند باداران بریتانیه ای شان تفرقه انداز و حکومت نما. شوربختانه دراین زمینه میکوشند. اختلاف نوين پی ریزی نمایند . اختلافات قومی، نژادی. تباری، دینی و مذهبی را پنکه می‌زنند و حتی از نامهای جغرافیایی سواستفاده نموده تا بین مردمان سامی مانند عربی و عبری و مردمان هندو ایرانی ایرانی تنش‌ها را حاد نموده تا از این اختلافات بهره‌برداری نمایند.یکی از تنش در انداختن نامهای خلیج ها می باشدهنديکوس (خليج هند ) وغيره نگاريد است. زينوس ( نام نام یونانی و لاتینی ) که خليج است آب دريا ايست که سه طرف آن خشکه باشد.سینوس آریانا، سینوس پرسیکوس و سینوس ایندیکوس جایگاه خلیج خود را حفظ کرده‌اند. آنها این جایگاه را به دلیل وجود آبراه مصنوعی از دست نداده‌ اند .پیوند دریای سرخ به دریای مدیترانه از دوران مصر باستان وجود داشت. کندن "کانال سوئز" را فرعون نخو( ۶۱۰- ۵۹۵ پیش از ميلاد ) آغاز کرد، اما پیوند آن نیمه‌تمام ماند زيرا فرعون‌ها از سال ۲۶۵۰ تا ۵۹۵ پیش از ميلاد تعداد ۱۳۸ اهرام های دربند که بیشتر آن‌ها آرامگاه فرعون‌ها و شهبانوهایشان بودند وادامه ساخت و ساز" کاریز" یا "قنات" بالای زمین را نداند.

هِرودوت نخستین تاریخ‌نگار یونانی‌زبان است گزارش داد که پس از فرعون نخو دارا بزرگ (داریوش یکم ۵۲۲ پیش از میلاد)، شاهنشاه بزرگ هخامنشی در پى کشف راه‌های آبی ناشناخته کوشيد و به «اسکولاکس کاریایی» فرمان داد با چند کشتی جنگی پارسی سراسر کرانه‌های دریایی شاهنشاهی را شناسایی کند. اسکولاکس از شهر گنداره –در خاور ایرانزمین (کشور نامنهاد افغانستان امروزی) سفر خود را آغاز کرد. او رود کابل يا سرچشمه سند راند و ر رود سند، رو به جنوب، خود را به " دریای هن"د رساند. وی با رسیدن به اقیانوس هند، در حالی که به سوی باختر می‌راند، از طريق بندر "پتان" يا "ڀطان" (امروز بندر عباس) * کرانه‌های خلیج فارس تا «بندر کاریایی» در بنیشو (در نزدیکی خرمشهر کنونی) را بررسی کرد. او پس از این، به دور زدن دریاییِ شبه جزیره عربستان کرد، تا پس از سی ماه به «سوئز» کنونی رسید. اسکولاکس گزارش‌های کار خود را پس از بازگشت از مصر به داریوش بزرگ داد.
مردمان آریانا یا ایران ویژیا به گفته اوستا خراسان از زمان‌های کهن در کار کندن آبراهه و کاریز و چاه و سدبندی مهارت داشتند. داریوش بزرگ به دلیل اهمیت راه دریایی میان مصر و ایران دستور ساخت آبراهی میان دریای سرخ و دریای مدیترانه را از راه نیل در اواخر سدهٔ ششم پیش از میلاد داد تا کشتی‌های ایرانی بتوانند به راحتی از آن عبور کنند. سرپرستی ساخت این آبراه را مهندس «ارتاخه» از مهندسان ایرانی عصر هخامنشی به عهده داشت.
پایان رساندن کانالی که فرعون نخو آغاز کرده بود، باید هنوز مسافتی در حدود ۸۴۰ کیلومتر کنده می‌شد.
داریوش بزرگ به اندازه۴۶ پرسنگ ۲۸۸ کیلومتر را ساخت. ساختن تخت جمشيد ادامه کندن کانال را ناتمام ماند. سپس ساخت "کانال سوئز" با درازی ۱۹۲ کیلومتر با سرمایه و مهندسی خارجی و پس از یکدهه کار در سال ۱۸۶۹ خاتمه یافت و دریای سرخ را به دریای مدیترانه متصل کرد تا کشتی‌ها بتوانند از مسیر کوتاه تری از آسیا به اروپا برسند.

پیش از این نیز در بخش‌هایی از همین مسیر آبراه های مصنوعی احداث شده بود که از جمله مهمترین آنها، کانالی است که به دستور داریوش اول، پادشاه هخامنشی، احداث شد.داریوش در کتیبه ای که به همین مناسبت نوشته شده گفته است که دستور احداث کانالی را داد که "رودی به نام نیل را که در سرزمین مصر جاری است به آن دریا که در پارس آغاز می‌شود بپیوندد."
وصل خليج عرب با دریای مدیترانه چگونگی خلیج بودن را از بين برد واز آن زمان تا امروز" قناة السويس" يا "خليج السويس" ناميده مى شود.