Jeżeli podobają Ci się moje materiały, to jeśli chcesz, możesz postawić mi wirtualną kawę: https://buycoffee.to/nieznaneoblicza Dziękuję.
Moja książka: "Bitwa o Atlantyk 1939-1945": https://www.legimi.pl/ebook-bitwa-o-a...
Link do mojej autorskiej książki "U-Booty. Niesamowite misje II wojny światowej": https://www.legimi.pl/ebook-u-booty-n...
Darmowy fragment książki "U-Booty. Niesamowite misje II wojny światowej": https://drive.google.com/file/d/16efP...
Zdobądź ciekawe dodatkowe bonusy!!! Jeżeli podobał Ci się odcinek możesz wesprzeć rozwój kanału poprzez serwis Patronite.pl i tym samym otrzymać ekstra dodatki: https://patronite.pl/Nieznane.oblicza
Możesz również w ramach wdzięczności za przygotowany materiał postawić symboliczną kawę, klikając w ten link: https://buycoffee.to/nieznaneoblicza
Za wszelkie wsparcie z góry serdecznie dziękuję.
Okres przypadający na połowę 1940 roku był bardzo ciężki dla alianckiej żeglugi konwojowej na Atlantyku. Szacuje się, że w samym tylko tym miesiącu, grasujące po tym akwenie U-Booty zatopiły łącznie pięćdziesiąt osiem statków handlowych o łącznym tonażu 284 113 ton. Choć był to wciąż wynik sporo poniżej oczekiwań Dönitza, który zakładał zatopienia na poziomie minimum 600 tysięcy ton miesięcznie, to jednak czerwcowy bilans był bardzo bolesny dla Brytyjczyków. Na tak duży wynik zatopień pracowały załogi wielu działających na Atlantyku U-Bootów, jednak na szczególną pośród nich uwagę zasługiwał tu przede wszystkim U-99 dowodzony przez jeszcze nieco mniej znanego przyszłego króla tonażu kapitanleutnanta Otto Kretschmera.
Dotychczas Kretschmer od wybuchu II wojny światowej zdążył odbyć już jako dowódca U-23, jednostki typu IIB, aż osiem patroli bojowych, w których odniósł pewne sukcesy. Jednak jego prawdziwe „pomyślne łowy” miały dopiero nadejść i miał je odbyć za sterami zupełnie nowego okrętu podwodnego, jakim był wspomniany U-99… Była to jednostka zaliczana do typu VIIB zwodowana 12 marca 1940 roku i niemal z marszu, przekazana pod dowództwo Kretschmerowi. Po odbyciu szybkiego przeszkolenia załogi, Kretschmer już zaledwie dwa miesiące później był gotowy do wypłynięcia na swój już dziewiąty drugowojenny patrol bojowy, i jednocześnie pierwszy w roli dowódcy U-99…
17 czerwca 1940 roku opuścił on bazę morską w Kilonii i skierował się na Morze Północne, z którego obszaru miał podążać w kierunku Atlantyku. Na pokładzie U-99 znajdowały się spore zapasy paliwa, uzbrojenia oraz pożywienia pozwalające prowadzić działania bojowe przez okres nawet do sześciu tygodni bez powrotu do bazy. Kretschmer dostał zadanie od Dönitza zwalczania wrogiej żeglugi konwojowej na trasie północnoatlantyckiej, jednak początek rejsu nie zapowiadał dla niego nic optymistycznego… Kiedy U-99 podążał na północ, nieopodal wybrzeży Norwegii został wypatrzony przez załogę jednego z samolotów startujących ze znajdującego się w pobliżu nimieckiego pancernika „Scharnhorst”. Załoga samolotu była przekonana, że ma do czynienia z wynurzonym brytyjskim okrętem podwodnym i zdecydowała się na atak.
Kiedy tylko Kretschmer dojrzał z kiosku swojego U-Boota szybko zbliżający się samolot, wykrzyczał następującą komendę: „Zanurzenie alarmowe!”. Wszyscy członkowie U-99 natychmiast weszli do jego wnętrza i zamknęli właz, a okręt powoli zaczął się zanurzać. Jednak na skuteczne uniknięcia ataku było już za późno… Kiedy kiosk U-99 wystawał jeszcze częściowo z wody, został zarzucony bombami omyłkowo zrzuconymi z pokładu niemieckiego samolotu, których bardzo bliskie eksplozje, choć go nie zatopiły, to jednak doprowadziły do poważnych uszkodzeń wielu istotnych jego komponentów…. Kiedy już ustało zagrożenie, Kretschmer szybko zapoznał się z uszkodzeniami, a następnie doszedł do przekonania, że w takim stanie technicznym okręt nie może kontynuować rejsu. Skierował więc swojego U-Boota do bazy w Bergen, a następnego dnia wyruszył w rejs powrotny do Kilonii na naprawy… Zanim jednak tam dopłynął, dostał lakoniczną informację od Dönitza o następującej treści:
„Samolot ze »Scharnhorsta« zameldował o zatopieniu nieprzyjacielskiego okrętu na waszej pozycji. Nic wam się nie stało?”.
Информация по комментариям в разработке