Το διήγημα «Το μόνον της ζωής του ταξείδιον» (1884) του Γεωργίου Βιζυηνού είναι ένα κορυφαίο ψυχογραφικό και ηθογραφικό έργο.
Η ιστορία έχει πολλά αυτοβιογραφικά στοιχεία. Αφηγητής της ιστορίας είναι ένα δεκάχρονο αγόρι από ένα χωριό της Ανατολικής Θράκης. Σε ηλικία δέκα ετών πηγαίνει στην Κωνσταντινούπολη ως μαθητευόμενος ράφτης.
Το έργο αναδεικνύει την ανάγκη του ανθρώπου να δραπετεύσει από μια μίζερη πραγματικότητα μέσω της φαντασίας και της μνήμης.
Ο Γεώργιος Βιζυηνός, γεννήθηκε στη Βιζύη της Ανατολικής Θράκης, το σημερινό Βιζέ της Τουρκίας, στις 8 Μαρτίου 1849, γιος πολύ φτωχικής οικογένειας.
Σε ηλικία 10 ετών οι παππούδες του τον στέλνουν στην Κωνσταντινούπολη κοντά σε ένα θείο του για να μάθει ραπτική. Μετά όμως από 2-3 χρόνια πεθαίνει ο θείος του κι εγκαταλείπει τη ραπτική, επιστρέφοντας στο σχολείο προστατευόμενος από τον Κύπριο έμπορο, Γιάγκο Γεωργιάδη. Παραμένει στην Πόλη μέχρι την ηλικία των 18 και τον Ιούλιο του 1868 ταξιδεύει ως προστατευόμενος του Αρχιεπισκόπου Κύπρου Σωφρονίου Β΄ και ζει για τέσσερα χρόνια στην Κύπρο (Λευκωσία). Εκεί φοιτά στην Ελληνική Σχολή Λευκωσίας, αριστεύει στα μαθήματα, ορίζεται “ευταξίας” (σχολικός επιμελητής), διαμένει στην Αρχιεπισκοπή, φορά ράσα και τελεί ιεροψάλτης (ο Σωφρόνιος τον προόριζε για την ιεροσύνη). Ερωτεύεται όμως παράφορα τη νεαρή Ελένη Φυσεντζίδη και της γράφει ερωτικά ποιήματα, “παράπτωμα” για το οποίο τιμωρείται με επιτίμιο[12]. Η Φυσεντζίδη τον είχε ερωτευτεί τόσο που δεν παντρεύτηκε ώς τα 40 της, περιμένοντάς τον και πολλά χρόνια μετά τον θάνατό του· το 1930, με άσπρα μαλλιά πλέον, διηγήθηκε από μνήμης σε δημοσιογράφο τα ποιήματα που της είχε γράψει.
Το αφηγηματικό του υλικό, αντλημένο από προσωπικές και οικογενειακές μνήμες, από τις παραδόσεις και τα βιώματα της λαϊκής ζωής στην ιδιαίτερη πατρίδα του, διοχετεύεται στα διηγήματά του. Το υλικό αυτό ενισχυμένο από το στέρεο υπόβαθρο της παιδείας του και την επιστημονική γνώση της ψυχολογίας ενσωματωμένο σε μια ποικίλη, πλούσια γλώσσα υψηλού ήθους (λόγια, λαϊκή, ιδιωματική) διοχετεύεται στα διηγήματά του. Έτσι ο Βιζυηνός αναπτύσσει τη μυθοπλασία του. Ανακαινιστής και πρωτοπόρος, ανοίγει τον δρόμο της νεοελληνικής διηγηματογραφίας. Η αφήγηση σε πρώτο πρόσωπο, η μυθιστορηματική πλαστικότητα των χαρακτήρων, οι δραματικές συγκρούσεις, η δομή, η δραματικότητα, η άρτια αφηγηματική τεχνική –η ενδιαφέρουσα διαπλοκή του ιστορικού και του αφηγηματικού χρόνου– είναι μερικά από τα βασικά γνωρίσματα του Αμαρτήματος της μητρός μου, αλλά και των άλλων διηγημάτων του.
Είστε στο κανάλι Λογοτεχνία από το Α ως το Ω.
Σας ευχαριστώ πολύ που είστε εδώ!
Αν οι ιστορίες σας αρέσουν, μπορείτε να στηρίξετε το κανάλι, κάνοντας εγγραφή, πατώντας like και hype, αλληλοεπιδρώντας μαζί μου μέσω σχολίων και ιδεών κάτω από τα βίντεο.
Μαρία
#λογοτεχνια_απο_το_α_ωσ_το_ω , #audiobooks , #ηχητικάβιβλία , #booktok , #freeaudiobooks , #ελληνικήλογοτεχνία , #αφήγηση , #Το_μόνον_της_ζωής_του_ταξίδιον, #Γεώργιος_Βιζυηνός
Информация по комментариям в разработке