Скачать или смотреть زندگی صدام حسین از تولد تا مرگ (روی نقشه)

صدام حسین در تاریخ ۲۸ آوریل ۱۹۳۷ در روستای العوجه، نزدیک شهر تکریت در شمال عراق، در خانواده‌ای فقیر و قبیله‌ای به دنیا آمد. پدرش پیش از تولد او ناپدید شد و مادرش پس از ازدواج دوباره، با صدام رفتار سختی داشت؛ به همین دلیل، صدام دوران کودکی دشواری را تجربه کرد. او در نوجوانی برای تحصیل و زندگی بهتر به بغداد رفت و نزد دایی‌اش، خیرالله طلفاح، که بعدها یکی از چهره‌های بانفوذ حزب بعث شد، زندگی کرد. طلفاح تأثیر زیادی بر شکل‌گیری افکار ملی‌گرایانه و عرب‌گرایانه صدام گذاشت.

صدام در دهه ۱۹۵۰ به حزب بعث عراق پیوست؛ حزبی که ایدئولوژی‌اش بر پایهٔ ناسیونالیسم عربی و سوسیالیسم عربی بود. در سال ۱۹۵۹، در جریان کودتایی نافرجام برای ترور عبدالکریم قاسم، نخست‌وزیر وقت عراق، صدام زخمی شد و به سوریه و سپس مصر گریخت. در دوران تبعید، در دانشگاه قاهره تحصیل کرد و روابطش با رهبران بعثی را حفظ نمود. پس از بازگشت به عراق در سال ۱۹۶۳ و سپس تثبیت قدرت حزب بعث در سال ۱۹۶۸، صدام به‌تدریج به یکی از قدرتمندترین چهره‌های کشور تبدیل شد و به عنوان معاون رئیس‌جمهور احمد حسن البکر منصوب گردید.

در طول دههٔ ۱۹۷۰، صدام عملاً اداره کشور را در دست گرفت. او اصلاحات اقتصادی گسترده‌ای انجام داد، صنایع نفت را ملی کرد و درآمد حاصل از نفت را صرف توسعه زیرساخت‌ها، آموزش و بهداشت نمود. همچنین برای ایجاد دستگاه امنیتی قدرتمند و کنترل کامل بر جامعه از خشونت و ترور سیاسی استفاده کرد. در سال ۱۹۷۹، با کناره‌گیری احمد حسن البکر، صدام حسین رسماً رئیس‌جمهور عراق شد.

چندی بعد، در سال ۱۹۸۰، صدام به بهانهٔ اختلافات مرزی و ترس از نفوذ انقلاب اسلامی ایران، به ایران حمله کرد و جنگی ویرانگر و طولانی به مدت هشت سال آغاز شد که بیش از یک میلیون کشته برجای گذاشت و هیچ‌کدام از طرفین پیروزی قاطعی به دست نیاوردند. پس از پایان جنگ در سال ۱۹۸۸، صدام با شورش‌های داخلی روبه‌رو شد، از جمله قیام شیعیان در جنوب و کردها در شمال، که با خشونت شدید سرکوب شدند.

در سال ۱۹۹۰، صدام حسین به کویت حمله کرد و آن را ضمیمه خاک عراق نمود. این اقدام باعث شد ائتلافی بین‌المللی به رهبری آمریکا در سال ۱۹۹۱ به عراق حمله کند و نیروهای عراقی را از کویت بیرون براند. پس از آن، عراق تحت تحریم‌های سنگین سازمان ملل قرار گرفت که باعث فروپاشی اقتصادی و رنج شدید مردم شد.

در دهه ۱۹۹۰، صدام با استفاده از ترس، تبلیغات و کنترل کامل رسانه‌ها، قدرت خود را حفظ کرد و همچنان به عنوان رهبر مطلق عراق شناخته می‌شد. اما در سال ۲۰۰۳، پس از متهم شدن به داشتن سلاح‌های کشتار جمعی، آمریکا و متحدانش به عراق حمله کردند و رژیم او را سرنگون ساختند. صدام پس از ماه‌ها تعقیب در دسامبر ۲۰۰۳ در نزدیکی زادگاهش تکریت در حالی که در یک مخفیگاه زیرزمینی پنهان شده بود، توسط نیروهای آمریکایی دستگیر شد.

دادگاه ویژه عراق، صدام را به اتهام جنایت علیه بشریت، به‌ویژه در کشتار اهالی روستای دُجیل در سال ۱۹۸۲، محاکمه و به اعدام محکوم کرد. حکم در ۳۰ دسامبر ۲۰۰۶ اجرا شد و او در بغداد به دار آویخته شد.

مرگ صدام حسین پایانی بود بر یکی از پرتنش‌ترین و خونین‌ترین دوران‌های تاریخ معاصر خاورمیانه؛ مردی که از روستایی فقیر برخاست، با قدرت و خشونت حکومت کرد، و در نهایت همان قدرت مطلق‌گرایی‌اش موجب سقوط و مرگ او شد.