Скачать или смотреть [kominek] CALL OF DUTY: WORLD AT WAR

Bandą hipokrytów mogę nazwać recenzentów, którzy często gęsto płaczą, że współczesne gry nie mają "głębi" i są robione dla weekendowych blondynek, a gdy przychodzi im oceniać taki szajs, jak COD V, dają noty bliskie ideału.

Gry tego pokroju są nawozem do gleby, w której spoczną cuda, w jakie jeszcze do niedawna zagrywaliśmy się dniami i nocami, gry, które fascynowały nas w trakcie grania i nie dawały o sobie zapomnieć po napisach końcowych. Nikt już takich robić nie będzie, skoro wysokimi notami i ogólnym zachwytem dajemy przyzwolenie na karmienie nas komercyjnymi rzygami. Myślałem, że w tym roku niżej "Spore" upaść się nie da.

"Call of duty" może poszczycić się wyżartymi do żywej kości schematami fabularnymi, mapami, przez które zazwyczaj przebiegamy wąskimi ścieżkami - dającymi nam pole manewru poniżej jakiejkolwiek krytyki. Przeciwnicy o inteligencji potworków z Dooma, blond-friendly system regeneracji (ale to już chyba norma), kanciaste postaci i to nieodparte uczucie, że ktoś najzwyczajniej w świecie sobie z nas zakpił, sprawia, że na własnych oczach obserwujemy upadek wielkiego tytułu, jego kurczenie się do wielkości małej, głupiej konsoli.
Niedzielni gracze wezmą tę grę z połykiem.
Tacy jak ja, szybko wyplują.


OCENY Kominka:

Grafika: 3/6 (myślałem, że otacza mnie jedna wielka bitmapa, w dobie Crysis taka grafika to obraza doznań estetycznych gracza; ładny Berlin i niezły Stalingrad)
Dźwięk: 3/6 (muzyka swoje, akcja swoje; wystrzały z broni beznadziejne, ogromny plus za głos K. Sutherlanda)
Fabuła: 1/6 (nie istnieje)
Długość: 1/6 (5 godzin z przerwami na ziewanie. Krótszy od tej gry jest tylko Saper)
Klimat: 2/6 (wojna pełną gębą - grając, nieustannie walczysz z nudą)
Miód: 1/6 (z ręką na sercu - zmuszałem się, by przejść każdą następną mapę)


OCENA KOŃCOWA: 2/6

więcej na:
http://www.kominek.tv