Скачать или смотреть Miałem 11 lat gdy uciekliśmy z PRL. 37 lat we Francji. Policja, kradzieże i strach...

Patryk miał zaledwie 11 lat, gdy razem z rodziną opuścił Polskę w czasach PRL. To, co miało być drogą do lepszego życia, szybko zamieniło się w wieloletnią tułaczkę przez Europę – pełną strachu, niepewności i doświadczeń, których żadne dziecko nie powinno przeżywać.

W tym poruszającym wywiadzie Patryk wraca do dzieciństwa w komunistycznej Polsce: kartek na mięso, kolejek, pustych półek i rozmów dorosłych pełnych lęku i nadziei. Opowiada o dramatycznym wyjeździe z kraju, pierwszym przystanku w Turcji, zamkniętych obozach uchodźców i poczuciu, że można utknąć „nigdzie”.

Szczególnie mocne są wspomnienia z Belgradu w byłej Jugosławii – próba kradzieży walizek, nieuczciwy właściciel mieszkania i moment, gdy policja wyprowadza go w kajdankach. Dla 11-letniego chłopca były to doświadczenia, które na zawsze zmieniły jego poczucie bezpieczeństwa.

Dopiero Wiedeń przyniósł pierwszą chwilę oddechu, a później zaczęła się kolejna walka – podróż do Francji przez zamknięte granice, bez wiz, z ciągłym strachem przed zawróceniem. Czy uda się dotrzeć do miejsca, które w końcu będzie domem?

Dziś Patryk jest ojcem trójki dzieci, żyje w wielojęzycznym i wielokulturowym domu, a jego żona pochodzi z Serbii. Z perspektywy dorosłego mężczyzny i rodzica opowiada o emigracji, pracy, kompromisach i pytaniu, które wraca do niego do dziś:
czy ta emigracja była warta swojej ceny?

To rozmowa o dzieciach emigracji, których głos rzadko słychać. O pamięci, tożsamości i o tym, czym naprawdę jest „dom”.

#PRL
#Emigracja
#DzieciEmigracji
#HistoriaŻycia
#PolacyZaGranicą
#ŻycieNaEmigracji
#Komunizm
#RodzinaNaEmigracji