Скачать или смотреть Klaudeliza afera donejtowa piosenka

Klaudeliza, afera donejtowa piosenka

(Zwrotka 1)
Siedzi przed ekranem, światło bije w twarz,
Czat płynie szybko, lecz cisza w portfelu trwa.
Serduszka lecą, lecz jakby nie do niej,
Inni toną w giftach, a ona stoi w wodzie po kolana, nie w oceanie.

Patrzy na ranking, zaciska wargi w gniew,
„Dlaczego oni mają więcej?” — pyta w myślach, nie na głos, lecz wie.
Bo gdzieś tam świeci donejt jak złoty blask,
A u niej tylko echo i własny strach.

(Refren)
Klaudeliza krzyczy w noc: „To jest śmiech na sali!”
Inni mają gifty, a jej los się wali.
Sebastian Kalisz tonie w blasku monet,
Koziołek zbiera więcej, choć milczy jak posąg w złocie.
A ona patrzy w ekran, z nadzieją co się chwieje,
To afera donejtowa, która serce jej bije.

(Zwrotka 2)
Hejterzy w cieniu piszą: „To już koniec gry”,
Każde słowo jak nóż, co przecina sny.
Mówią: „Idź do pracy, etat czeka gdzieś”,
A ona boi się tej ciszy, gdzie nikt nie klika „wesprzyj mnie”.

Ban za banem spada jak zimny deszcz,
Nikt nie chce pomóc, każdy mówi: „Radź sobie, przecież wiesz”.
Ale gdy zbiórka woła: „Pomóż chorym dzieciom dziś”,
Ona odwraca wzrok, jakby nie słyszała nic.

(Refren)
Klaudeliza krzyczy w noc: „To jest śmiech na sali!”
Inni mają gifty, a jej los się wali.
Sebastian Kalisz tonie w blasku monet,
Koziołek zbiera więcej, choć milczy jak posąg w złocie.
A ona patrzy w ekran, z nadzieją co się chwieje,
To afera donejtowa, która serce jej bije.

(Bridge)
W szafie babcia szepcze cicho: „Dziecko, świat jest twardy”,
Kurz opada na marzenia, zimny, szary, martwy.
„Nie licz tylko na monety, los bywa przewrotny”,
Ale ona słucha tylko dźwięku cyfrowej samotności.

(Zwrotka 3)
Czas płynie wolno, noc zamienia się w dzień,
Ranking znów pokazuje, że nie zmieniło się nic, nie.
Strach przed etatem stoi tuż za drzwiami,
Jak cień, co przypomina, że internet nie jest zawsze z nami.

(Refren – finał)
Klaudeliza krzyczy w noc: „To jest śmiech na sali!”
Światło gaśnie powoli, czat już się nie pali.
Sebastian Kalisz gdzieś daleko błyszczy w tle,
Koziołek znów wygrywa, choć nie mówi nic, o nie.
A ona patrzy w ciszę, gdzie zniknął dawny blask,
To afera donejtowa… i samotny jej świat.