Скачать или смотреть Music Art Studio TR | KARA TAŞIN ÜSTÜNE YAZILANLAR

🎸 Kara Taşın Üstüne Yazılanlar


Yıllar geçmiyor, zaman bir kör bıçak
Dönüp duruyor aynı yerde, bu kısır döngü
Gözlerim yorgun, ruhum bir göçmen kuş
Tutunduğu dalda bile hep bir ürkü.

Ne bir yârin eli, ne de bir dost sesi
Bu şehrin uğultusu sağır eder beni.
Taş duvarlar arasında, bir tek ben varsam
Söyleyin bana, bu hayatın ne anlamı?

Sokaklar üstüme geliyor, kaldırım taşları buz
Her köşe başında aynı soru: Neden ben yalnız?
Aynada gördüğüm o yüz, yabancı bir suret
Gülmeyi unutmuş, hep bir tebessüme hasret.

Bir sigara yakarım, dumanı yorganım olur
Bütün şehir uyurken, benim uykum kaçar durur.
Benden çaldıkları ne varsa, hepsi bir yalanmış
Geriye kalan tek şey, kalbimin kararmış anısıymış.


Koynumda yılan beslemişim, adını "Umut" koymuşum!
Şimdi zehri damla damla, bütün kanıma yayılıyor.
Bu bir acı destanı, kara taşın üstüne yazılan
Ne yapsam ne etsem de, bu mutsuzluk beni biliyor.

Yırtınsam fayda etmez, zincirleri çözülmez!
Bu gönül hapishanesi, bir daha hiç sevilmez.
Yan! Yan ki bitsin! Bu işkence son bulsun artık!
Ben okyanus ortasında, kuru bir yaprak misali, battık!


Kimseye anlatamam, içimdeki o kör kuyuyu
Sesimi duyurmaya çalıştım, rüzgâr aldı götürdü.
Hangi yıldız kaydıysa, tuttuğum tüm dilekler boşa
Benim kaderim buymuş, mecnun olmak da ne ki?
Ben, kendi çölümde kaybolan bir serseri.


Koynumda yılan beslemişim, adını "Umut" koymuşum!
Şimdi zehri damla damla, bütün kanıma yayılıyor.
Bu bir acı destanı, kara taşın üstüne yazılan
Ne yapsam ne etsem de, bu mutsuzluk beni biliyor.

Yırtınsam fayda etmez, zincirleri çözülmez!
Bu gönül hapishanesi, bir daha hiç sevilmez.
Yan! Yan ki bitsin! Bu işkence son bulsun artık!
Ben okyanus ortasında, kuru bir yaprak misali, battık!

...Battık